अद्य सप्तदशो योगो वियोगोद्य तनोऽशुभः
मा गा देवि गताद्य त्वं नहि द्रक्ष्यसि मां पुनः
तदा तन्वंतरेणापि करिष्ये तव दासताम्
परिक्षुब्धमनोवृत्तिं स्त्रियं वा पुरुषं तु वा 4.2.88.
परं न देवि गंतव्यं महामानधनेच्छुभिः
यथा सिंधुगता सिंधुर्न पुनः परिवर्तते
तथा त्वमेव मे नाथो भविष्यसि भवांतरे
इत्युक्त्वा निर्ययौ देवी कोपांधीकृतलोचना
न ननाम महादेवं न च चक्रे प्रदक्षिणम्
अप्रणम्य महेशानमकृत्वापि प्रदक्षिणम्
तया चरणचारिण्या राज्ञ्या त्रिभुवनेशितुः
देवोपि तां सतीं यांतीं दृष्ट्वा चरणचारिणीम्
गणा विमानं नयत मनःपवनचक्रिणम्
महावातपताकं च महाबुद्ध्यक्षलक्षितम् 4.2.88.
[http://vedastudy.tripod.com/pur_index25/ratha.htm रथोपरि टिप्पणी] छत्रीभूतौ च यत्रस्तः सूर्याचंद्रमसावपि
धूः स्वयं चापि गायत्री रज्जवस्तक्षकादयः
अंगानि रक्षका यत्र वरूथश्छंदसां गणः
देव्या सनाथं तं कृत्वा विमानं पार्षदा दिवि
सा क्षणं त्र्यक्षरमणी वीक्ष्य दक्षसभांगणम्
अविशद् यज्ञवाटं च चकितंरक्षि वीक्षिता
सभर्तृकाश्च भगिनीर्नवालंकृतिशालिनीः
अचिंतिता त्वनाहूता विमानाद्धरवल्लभा
असंभाष्या पिताः सर्वा गता दक्षांतिकं सती
कथं नाहं समाहूता यथैता मे सहोदराः ।। 4.2.88.
अयं ते न मनाग्दोषो दोष एष ममैव हि
तादृग्विधाय यत्पत्ये मया दत्ताज्ञबुद्धिना
तदा कथमदास्यं त्वां तस्मै मायास्वरूपिणं
पितामहेन बहुधा वर्णितोसौ ममाग्रतः
श्रीकंठोसौ महेशोऽसौ सर्वज्ञोसौ वृषध्वजः
वाक्याच्छतधृतेस्तस्मात्तस्मै दत्ता मयानघे