प्रावर्तत महायागो हृष्टपुष्टमहाजनः
भगिन्योपि च या देवि तव तत्र सभर्तृकाः
इति देवी समाकर्ण्य सती दक्षकुमारिका
उवाच च भवत्वेवं शरणं भव एव मे 4.2.88.
द्रुतमेव समुत्तस्थौ प्रणनाम च शंकरम्
चरणौ शरणं ते मे देह्यनुज्ञा सदाशिव
मा निषेधीः प्रार्थयामि यास्यमि पितुरंतिकम्
अथोक्ता शंभुना देवी मृडान्युत्तिष्ठ भामिनि
लक्ष्म्या अपि च सौभाग्यं ब्रह्माण्यै कांतिरुत्तमा
त्वया च शक्तिमानस्मि महदैश्वर्यरक्षणे
एतत्सृजामि पाम्यद्मि त्वल्लीलाप्रेरितोंगने
शिवा शिवोदितं चेति श्रुत्वाप्याह महेश्वरम्
मनो मे चरणद्वंद्वे तव स्थास्यति निश्चलम्
शंभुः कात्यायनीवाक्यामिति श्रुत्वा तदाब्रवीत् 4.2.88.
मच्छक्ति धारिणी त्वं वा सृजैवान्यां क्रतुक्रियाम्
अन्यानाशु विधेहि त्वमृषीनार्त्विज्यकर्मणि
पितुर्यज्ञोत्सवो नाथ द्रष्टव्योऽत्र मया ध्रुवम्
कः प्रतीपयितुं शक्तश्चेतो वा जलमेव वा
निशम्येति पुनः प्राह सर्वज्ञो भूतनायकः
अद्य प्राचीं यियासुं त्वां वारयेत्पंगुवासरः
अद्य सप्तदशो योगो वियोगोद्य तनोऽशुभः
मा गा देवि गताद्य त्वं नहि द्रक्ष्यसि मां पुनः
तदा तन्वंतरेणापि करिष्ये तव दासताम्
परिक्षुब्धमनोवृत्तिं स्त्रियं वा पुरुषं तु वा 4.2.88.
परं न देवि गंतव्यं महामानधनेच्छुभिः
यथा सिंधुगता सिंधुर्न पुनः परिवर्तते
तथा त्वमेव मे नाथो भविष्यसि भवांतरे
इत्युक्त्वा निर्ययौ देवी कोपांधीकृतलोचना
न ननाम महादेवं न च चक्रे प्रदक्षिणम्
अप्रणम्य महेशानमकृत्वापि प्रदक्षिणम्