जडान्यपि च बीजानि कालं संप्राप्यवात्मनः 4.2.87.
आदिदेश समीपस्थानालोक्य परितस्त्विति 4.2.87.
ब्रह्मघोषेण तारेण व्योमशब्दगुणं स्फुटम् 4.2.87.
विद्याधरैर्ननंदे च वसुधा ववृधे भृशम् इत्थं प्रवृत्तेऽथ मुनिः कैलासं नारदो ययौ
अगस्त्य उवाच शिवलोकं समासाद्य मुनिना ब्रह्मसूनुना
स्कंद उवाच शृणु कुंभज वक्ष्यामि नारदेन महात्मना
मुनिर्गगनमार्गेण प्राप्य तद्धाम शांभवम्
तदुद्दिष्टासनं भेजे पश्यंस्तत्क्रीडनं परम्
तदौत्सुक्येन स मुनिः प्रेर्यमाण उवाच ह नारद उवाच देवदेव तव क्रीडाखिलं ब्रह्मांडगोलकम्
कृष्णाः कृष्णेतरा या वै तिथयस्ताश्च सारिकाः
सृष्टिप्रलय संज्ञौ द्वौ ग्लहौ जयपराजयौ
भवतोः खेलसमयो यः सा स्थितिरुदाहृता
न देवी जेष्यति पतिं नेशः शक्तिं विजेष्यति
देवः सर्वज्ञनाथोपि न किंचिदवबुध्यति 4.2.88.
लीलात्मा गुणवानेष विचारादतिनिर्गुणः
मध्यस्थोपि हि सर्वस्य माध्यस्थ्यमवलंबतै
त्वं शक्तिरस्य देवस्य सर्वेषां मान्यभूः परा
परं त्वं सर्वजगतां जनयित्र्येकिका ध्रुवम्
त्वमात्मानं न जानासि त्र्यक्षमायाविमोहिता
अन्या अपि हि याः सत्यः पातिव्रत्यपरायणाः
अथवास्तामियं वार्ता प्रस्तुतं प्रब्रवीम्यहम्
अपूर्वमिव संवीक्ष्य परिप्राप्तस्तवांतिकम्
आश्चर्यहेतुरेवायं यत्पुंजातं त्रयीतले
सालंकारं समानं च सानंदमुखपंकजम् 4.2.88.
विषादे कारणं चैतद्यतो जातमिदं जगत्
तदेव तत्र नो दृष्टं भवद्वंद्वं भवापहम्
तदेव नाभवत्तत्र समभूदन्यदेव हि
तानि वाक्यानि चाकर्ण्य द्रुहिणेन ययेततः
शप्तश्च वीक्षमाणानां देवर्षीणां प्रजापतिः
दधीचिना समं केचिद्दुर्वासः प्रमुखा द्विजाः