अनुग्राह्योऽसि नितरां ततो वरय दुर्लभम्
तल्लिंगमन्येप्याराध्य संतु समृद्धिभाजनम्
अन्यच्च नाथ प्रार्थ्योसि तच्च विश्राणयिष्यसि
देवदेव उवाच एवमस्तु यदुक्तं ते तव लिंगसमर्चकाः
यदा च राजा भविता दिवोदासो विधेर्वरात्
नवीकृत्य पुनः काशी निर्विष्टा तेन भूभुजा
विष्णोः सदुपदेशाच्च मामेव शरणं गतः
विश्वकर्मन्व्रज गुरोः शासनाय यतस्व च
ये गुरुं चावमन्यंते तेवमान्या मयाप्यहो 4.2.86.
ममार्च्यमविमुक्ताख्यं ततो देवि ममा ख्यकम् 4.2.86.
काश्यां स्वलीलया देवि तिर्यग्योनिजुषामपि 4.2.86.
चतुर्दशानां लिंगानां श्रुत्वाख्यानानि सत्तमः
प्रादुर्भावं निशम्यैषां लिंगानां मुक्तिदायिनाम्
नितरां परितृप्तोस्मि सुधां पीत्वेव निर्जरः
आनंदमेवजनयेदपि पापजुषामिह
जीवन्मुक्तइवासं हि क्षेत्रतत्त्वश्रुतेरहम् यान्युक्तानि समाचक्ष्व तत्प्रभावमशेषतः
यो दक्षो गर्हयामास मध्ये देवसभं विभुम्
इति श्रुत्वा शिखिरथः कुंभयोनेरुदीरितम्
आकर्णय मुने वच्मि कथां कल्मषहारिणीम्
छागवक्त्रो विरूपास्यो दधीचि परिधिक्कृतः
एकदा देवदेवस्य सेवार्थं शशिमौलिनः
इंद्रादयो लोकपाला विश्वेदेवा मरुद्गणाः 4.2.87.
ऋषयोऽप्सरसोयक्षा गंधर्वाः सिद्धचारणाः
स्तुतश्च नाना स्तुतिभिः शंभुनापि कृतादराः
अथ तेषूपविष्टेषु शंभुना विष्टरश्रवाः
श्रीवत्सलांछन हरे दैत्यवंशदवानल
दितिजान्दनुजान्दुष्टान्कच्चिच्छासि रणांगणे
बाधया रहिता गावः कच्चित्संति महीतले
विधियज्ञाः प्रवर्तंते पृथिव्यां बहुदक्षिणाः
निष्प्रत्यूहं पठंत्येव सांगान्वेदान्द्विजोत्तमाः