सर्वेषां च मनोवृत्तिं त्वं ज्ञास्यसि वरान्मम
अतिलोकोत्तरं कर्म तत्सर्वं वेत्स्यसि स्वयम्
विश्वेषां विश्वकर्माणि विश्वेषु भुवनेषु च
अपरः को वरो देयस्तव तं प्रार्थयाश्वहो
अन्यत्रापि हि यो लिंगं समर्चयति सन्मतिः
येन काश्यां समभ्यर्चि येन काश्यां प्रतिष्ठितम्
तत्त्वं स्वच्छोसि मुकुरो मम नेत्रत्रयस्य हि
काश्यां यो राजधान्यां मे हित्वा मामन्यमर्चयेत्
तदानंदवनेह्यत्र समर्च्योहं मुमुक्षुभिः 4.2.86.
यथानंदवनं प्राप्य त्वं मामर्चितवानसि
अनुग्राह्योऽसि नितरां ततो वरय दुर्लभम्
तल्लिंगमन्येप्याराध्य संतु समृद्धिभाजनम्
अन्यच्च नाथ प्रार्थ्योसि तच्च विश्राणयिष्यसि
देवदेव उवाच एवमस्तु यदुक्तं ते तव लिंगसमर्चकाः
यदा च राजा भविता दिवोदासो विधेर्वरात्
नवीकृत्य पुनः काशी निर्विष्टा तेन भूभुजा
विष्णोः सदुपदेशाच्च मामेव शरणं गतः
विश्वकर्मन्व्रज गुरोः शासनाय यतस्व च
ये गुरुं चावमन्यंते तेवमान्या मयाप्यहो 4.2.86.
ममार्च्यमविमुक्ताख्यं ततो देवि ममा ख्यकम् 4.2.86.
काश्यां स्वलीलया देवि तिर्यग्योनिजुषामपि 4.2.86.
चतुर्दशानां लिंगानां श्रुत्वाख्यानानि सत्तमः
प्रादुर्भावं निशम्यैषां लिंगानां मुक्तिदायिनाम्
नितरां परितृप्तोस्मि सुधां पीत्वेव निर्जरः
आनंदमेवजनयेदपि पापजुषामिह
जीवन्मुक्तइवासं हि क्षेत्रतत्त्वश्रुतेरहम् यान्युक्तानि समाचक्ष्व तत्प्रभावमशेषतः
यो दक्षो गर्हयामास मध्ये देवसभं विभुम्
इति श्रुत्वा शिखिरथः कुंभयोनेरुदीरितम्
आकर्णय मुने वच्मि कथां कल्मषहारिणीम्
छागवक्त्रो विरूपास्यो दधीचि परिधिक्कृतः