आज्ञातं गुरुभक्तिर्मे हेतुः शंभुप्रसादने
अथवा कारणापेक्षस्त्र्यक्षस्त्वितरदेववत्
यदि नो मय्यनुक्रोशः कथं तापससंगतिः
न दानानि न वै यज्ञा न तपांसि व्रतानि च
दयामपि तदा कुर्यादसौ विश्वेश्वरः पराम्
अनुक्रोशं समर्थ्येति स त्वाष्ट्रः र्शाभवं शुचिः
आनीय पुष्पसंभारमार्तवं काननाद्बहु
इत्थं त्वष्टृतनूजस्य लिंगाराधनचेतसः
तस्मादेव हि लिंगाच्च प्रादुर्भूय भवोऽब्रवीत् ।। 4.2.86.
प्रसन्नोस्मि भृशं बाल गुर्वर्थकृतचेतसः
यथार्थितं तथा कर्तुं ते सामर्थ्यं भविष्यति
अन्यान्वरांश्च ते दद्यां त्वाष्ट्र तुष्टस्त्वदर्चया
त्वं सुवर्णादिधातूनां दारूणां दृषदामपि
कर्पूरादिसुगंधीनां द्रव्याणामप्यपामपि
सर्वेषां वस्तुजातानां कर्तुं कर्म प्रवेत्स्यसि
तस्य तस्येह तुष्ट्यै त्वं तथा कर्तुं प्रवेत्स्यसि
सर्वाणि शिल्पकार्याणि तौर्यत्रिकमथापि च
नानाविधानि यंत्राणि नानायुधविधानकम्
तादृक्कर्तुं पुरा वेत्सि यादृङ्नान्योऽधियास्यति 4.2.86.
सर्वेंद्रजालिकी विद्या त्वदधीना भविष्यति
सर्वेषां च मनोवृत्तिं त्वं ज्ञास्यसि वरान्मम
अतिलोकोत्तरं कर्म तत्सर्वं वेत्स्यसि स्वयम्
विश्वेषां विश्वकर्माणि विश्वेषु भुवनेषु च
अपरः को वरो देयस्तव तं प्रार्थयाश्वहो
अन्यत्रापि हि यो लिंगं समर्चयति सन्मतिः
येन काश्यां समभ्यर्चि येन काश्यां प्रतिष्ठितम्
तत्त्वं स्वच्छोसि मुकुरो मम नेत्रत्रयस्य हि
काश्यां यो राजधान्यां मे हित्वा मामन्यमर्चयेत्
तदानंदवनेह्यत्र समर्च्योहं मुमुक्षुभिः 4.2.86.
यथानंदवनं प्राप्य त्वं मामर्चितवानसि