इत्युक्तस्तेन स वने तापसो ब्रह्मचारिणा
य आप्तत्वेन संपृष्टो दुर्बुद्धिं संप्रयच्छति
तापस उवाच ब्रह्मचारिञ्शृणु ब्रूयां किमद्भुततरं त्विदम्
यदि त्वं त्वाष्ट्र सर्वज्ञं काश्यामाराधयिष्यसि
विश्वेशानुग्रहात्काश्यामभिलाषा न दुर्लभाः
सृष्टेःकरण सामर्थ्यं सृष्टिरक्षाप्रवीणता
याहि वैश्वेश्वरं सद्म पद्मया समधिष्ठितम्
स हि सर्वप्रदः शंभुर्याचितश्चोपमन्युना
आनंदकानने शंभोः किं किं केन न लभ्यते 4.2.86.
स्वर्धुनी स्पर्शमात्रेण महापातकसंततिः
न तादृग्धर्मसंभारो लभ्यते क्रतुकोटिभिः
धर्मार्थकाममोक्षाणां यद्यत्रास्ति मनोरथः
सर्वकामफलप्राप्तिस्तदैव स्याद्ध्रुवं नृणाम्
स तापसोक्तमाकर्ण्य त्वाष्ट्र इत्थं सुहृष्टवान्
यत्र नो दुर्लभं किंचित्साधकानां त्रयीस्थितम्
स्वर्गे वा मर्त्यलोके वा बलिसद्मनि वा मुने
यत्र विश्वेश्वरो देवो विश्वेषां कर्णधारकः
सुलभा यत्र नियतमानंदवनचारिणः
कस्तां मां प्रापयेच्छंभोः कथं यामि तथा वद 4.2.86.
प्राहागच्छ नयामि त्वां यियासुरहमप्यहो
पुनःक्व नृत्वं श्रेयोभूः क्व काशीकर्मबंधहृत्
आयुष्यं च भविष्यं च सर्वमेव वृथागतम्
यास्यामि काशीमायाहि मायां हित्वा त्वमप्यहो
पुरीं वैश्वेश्वरीं प्राप्तो मनःस्वास्थ्यमवाप च
जगाम कुंभसंभूत स त्वाष्ट्रोपीत्यमन्यत
सत्पथस्थिरवृतीनां दूरस्थोपि समीपगः
क्वाहं तत्र वने बालश्चिंताकुलितमानसः
खेलोयमस्य त्र्यक्षस्य यस्य भक्तस्य कुत्रचित्
नाराधितो मया शंभुः प्राक्तने जन्मनि क्वचित् 4.2.86.
अस्मिञ्जन्मनि बालत्वान्न चैवाराधितः स्फुटम्