गृहोपकरणं द्रव्यं मुसलोलूखलादिकम्
अक्षालितान्यपि यथा नित्यं पीठानि सत्तम
सूपकर्मण्यपि च मां प्रशाधि त्वष्ट्रनंदन
एकस्तंभमयं गेहमेकदारुविनिर्मितम्
ये सहाध्यायिनोप्यस्य वयोज्येष्ठाश्च तेपि हि
तथेति स प्रतिज्ञाय सर्वेषां पुरतोद्रिजे
किंचित्कर्तुं न जानाति प्रतिज्ञातं च तेन वै
किं करोमि क्व गच्छामि को मे साहाय्यमर्पयेत्
अंगीकृत्य गुरोर्वाक्यं गुरुपत्न्या गुरोः शिशोः 4.2.86.
गुरुशुश्रूषणं धर्म एको हि ब्रह्मचारिणाम्
गुरूणां वाक्यकरणात्सर्व एव मनोरथाः
कथं तद्वचसः सिद्धिं प्राप्स्याम्यत्र वने स्थितः
आस्तां गुरुकथा दूरं योऽन्यस्यापि लघोरपि
कथमेतानि कर्माणि करिष्येऽज्ञोऽसहायवान्
यावदित्थं चिंतयति स त्वाष्ट्रो वनमध्यगः
अथ नत्वा स तं प्राह वने दृष्टं तपस्विनम्
त्वद्दर्शनेन मे गात्रं चिंतासंतापतापितम्
किं त्वं मे प्राक्तनं कर्म प्राप्तं तापसरूपधृक्
योसि सोसि नमस्तुभ्यमुपदेशेन युंक्ष्व माम् 4.2.86.
कथं कर्तुमहं शक्तः कर्म तत्र दिशाद्भुतम्
इत्युक्तस्तेन स वने तापसो ब्रह्मचारिणा
य आप्तत्वेन संपृष्टो दुर्बुद्धिं संप्रयच्छति
तापस उवाच ब्रह्मचारिञ्शृणु ब्रूयां किमद्भुततरं त्विदम्
यदि त्वं त्वाष्ट्र सर्वज्ञं काश्यामाराधयिष्यसि
विश्वेशानुग्रहात्काश्यामभिलाषा न दुर्लभाः
सृष्टेःकरण सामर्थ्यं सृष्टिरक्षाप्रवीणता
याहि वैश्वेश्वरं सद्म पद्मया समधिष्ठितम्
स हि सर्वप्रदः शंभुर्याचितश्चोपमन्युना
आनंदकानने शंभोः किं किं केन न लभ्यते 4.2.86.
स्वर्धुनी स्पर्शमात्रेण महापातकसंततिः