मुने न मे प्रियस्तद्वद्दीक्षितो मम पूजकः
तादृक्तुष्टिर्न मे दानैस्तादृक्तुष्टिर्न मे मखैः
आनंदकाननं येन स्तुतमेतत्सुचेतसा
तव कामाः समृद्धाः स्युरानुसूयेय तापस
अपरं च वरं ब्रूहि किं दातव्यं तवानघ
यस्यास्त्वेव हि सामर्थ्यं तपसः क्रुद्ध्यतीहसः
इति श्रुत्वा परिष्टुत्य दुर्वासाः कृत्तिवाससम् 4.2.85.
महापराधविध्वंसिन्नंधकारे स्मरांतक
मृत्युंजयोग्रभूतेश मृडानीश त्रिलोचन
तदिदं कामदं नाम लिगमस्त्विह धूर्जटे
यत्त्वया स्थापितं लिंगं दुर्वासेश्वरसंज्ञितम्
तदेव कामकृन्नृणां कामेश्वरमिहास्त्विति
संस्नास्यति नरो धीमान्कामकुंडे त्वदास्पदे
स वै कामकृताद्दोषाद्यामीं नाप्स्यति यातनाम्
कामतीर्थांबु संस्नानाद्यास्यंति विलयं क्षणात्
इति दत्त्वा वराञ्शंभुस्तल्लिंगे लयमाययौ स्कंद उवाच
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन काश्यां कामेश्वरः सदा 4.2.85.
कामकुंडकृतस्नानैर्महापातकशांतये यः श्रोष्यति च मेधावी तौ निष्पापौ भविष्यतः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे दुर्वाससो वरप्रदानं नाम पंचाशीतितमोऽध्यायः
तस्य लिंगस्य कथय देवदेव समुद्भवम्
विश्वकर्मेश लिंगस्य प्रादुर्भावं मनोहरम्
विश्वकर्माभवत्पूर्वं ब्रह्मणस्त्वपरा तनुः
कृतोपनयनः सोथ बालो गुरुकुले वसन्
एकदा तद्गुरुः प्राह प्रावृट्काले समागते
यत्कदाचिन्न भज्येत न पुरातनतां व्रजेत्
ममांगयोग्यं नो गाढं न श्लथं च प्रयत्नतः
गुरुपुत्रेण चाज्ञप्तो ममार्थं पादुके कुरु
चर्मादिबंधनिर्मुक्ते धावतो मे सुखप्रदे
गुरुकन्यापि तं प्राह त्वाष्ट्र मे श्रवणोचिते 4.2.86.
कुमारी क्रीडनीयानि कौतुकानि च देहि मे