ब्रह्मांडभांडमथवा स्फोटयामः क्षणेन हि
ग्रसामो वाथ भुवनं मुक्त्वा वाराणसीं पुरीम्
कुतोऽयं धूमसंभारो ज्वालावल्यः कुतस्त्वमूः
इति पारिषदाः शंभोर्महाभय भयप्रदाः
शकलीकृत्य बहुशः शिलावत्प्रलयानलम्
महाहनुर्महाग्रीवो महाकालो जितांतकः
क्षोभणो द्रावणो जृंभी पचास्यः पंचलोचनः 4.2.85.
चंडो भृंगिरिटिस्तुंडी प्रचंडस्तांडवप्रियः
क्षेमकः क्षेमधन्वा च वीरभद्रो रणप्रियः
दीर्घग्रीवोथ पिंगाक्षः पिंगलः पिंगमूर्धजः
गोकर्णो गजकर्णश्च कोकिलाख्यो गजाननः
सीरपाणिः शिवारावो वैणिको वेणुवादनः
इत्यादयो गणेशानाः शतकोटि दुरासदाः
क्षुब्धेषु तेषु वीरेषु चकंपे भुवनत्रयम्
तदा विविशतुः काश्यां सूर्याचंद्रमसावपि
निवार्य प्रमथानीकमतिक्षुब्धमुमाधवः
अथो दुर्वाससे लिंगादाविरासीत्कृपानिधिः 4.2.85.
माभूच्छापो मुनेः काश्यां निर्वाणप्रतिबंधकः
उवाच च प्रसन्नोस्मि महाक्रोधन तापस
ततो विलज्जितोगस्त्य शापोद्यतकरो मुनिः
उवाच चेति बहुशो धिङ्मां क्रोधवशंगतम्
दुःखार्णव निमग्नानां यातायातेति खेदिनाम्
सर्वेषां जंतुजातानां जनन्येकैक्काशिका। महामृतस्तन्यदात्री नेत्री च परमं पदम्
जनन्या सह नो काशी लभेदुपमितिं क्वचित्
एवंभूतां तु यः काशीमन्योपि हि शपिष्यति
इति दुर्वाससो वाक्यं श्रुत्वा देवस्त्रिलोचनः
यः काशीं स्तौति मेधावी यः काशीं हृदि धारयेत् 4.2.85.
जिह्वाग्रे वर्तते यस्य काशीत्यक्षरयुग्मकम्
यो मंत्रं जपति प्रातः काशी वर्णद्वयात्मकम्
आनुसूयेय ते ज्ञानं काशीस्तवन पुण्यतः