ततस्त्रिलोकी विख्यातं त्रिलोक्युद्धरणक्षमम्
चक्रपुष्करिणीतीर्थं तदादौ विष्णुना कृतम्
स्वर्गौकसस्त्रिसंध्यं वै जपंति मणिकर्णिकाम्
यैः श्रुता यैः स्मृता वीर यैर्दृष्टा मणिकर्णिका
त्रिलोके ये जपंतीह मानवा मणिकर्णिकाम्
इष्टं तेन महायज्ञैः सहस्रशतदक्षिणैः 4.2.84.
महादानानि दत्तानि तेन वै पुण्यकर्मणा
मणिकर्ण्यंबुभिर्येन तर्पिताः प्रपितामहाः
मणिकर्णीजलं येन संपीतं शुद्धबुद्धिना
ते स्नाताः सर्वतीर्थेषु महापर्वसुभूरिशः
तैः सुराः पूजिताः सर्वे ब्रह्मविष्णुमुखा मखैः
अहं तेनोमया सार्धं दीक्षां संप्राप्य शांभवीम्
तपांसि तेन तप्तानि शीर्णपर्णादिना चिरम्
दत्त्वा दानानि भूरीणि मखानिष्ट्वा तु भूरिशः
विपुलेत्र महीपृष्ठे पंचक्रोश्यां मनोहरा
दानानां च व्रतानां च क्रतूनां तपसामपि 4.2.84.
एतेषामपि तीर्थानां चतुर्णामपि सत्तम 4.2.84.
इति वीरेश्वराख्यानं तीर्थाख्यानप्रसंगतः
यथाख्यायि कथा पुण्या तथा ते कथयाम्यहम्
पुरा महीमिमां सर्वां ससमुद्राद्रिकाननाम्
परिभ्रम्य महातेजा महामर्षो महातपाः
विलोक्याक्रीडमखिलं बहुप्रासादमंडितम् । पदेपदे मुनीनां च जितकाल महाभियाम्
सर्वर्तुकुसुमान्वृक्षान्सुच्छायस्निग्धपल्लवान्
दुर्वासाश्चातिहृष्टोभू्द्दृष्ट्वा पाशुपतोत्तमान्
कौपीनमात्र वसनान्स्मरारि ध्यान तत्परान्
करंडदंडपानीय पात्रमात्रपरिग्रहान्
कालादपि निरातंकान्विश्वेशशरणं गतान् 4.2.85.
विलोक्य काश्यां दुर्वासा ब्राह्मणान्मुमुदेतराम्
पशुष्वपि च या तुष्टिर्मृगेष्वपि च या द्युतिः
इदं सुश्रेयसो व्युष्टिः क्वामरेषु त्रिविष्टपे