तत्रान्या देवकन्याश्च सिद्धयक्षांगनास्तथा 7.3.12.
रूपं च लभते तादृग्यादृग्लब्धं तया पुरा
तस्यैव पूर्वदिग्भागे बिलमस्ति सुशोभनम् ॥ यत्रागत्य प्रकुर्वंति स्नानं पातालकन्यकाः
तत्र स्नात्वा गृहीत्वापो बिले तस्मिन्व्रजंति ताः
तेनोदकेन संयुक्तः सिद्धो भवति मानवः
स्वर्गे वा भूतले वापि न केनापि प्रधृष्यते
तस्य पुष्पैः फलैश्चैव सर्वं कार्यं प्रसिद्ध्यति
तस्मिन्बिले तु पाषाणाः समन्ताच्छंखसन्निभाः
वन्ध्या नारी जलं तत्र या पिबेत्तिलकान्वितम्
व्याधिग्रस्तोऽपि यो मर्त्त्यः स्नानं तत्र समाचरेत्
भूतप्रेतपिशाचानां दोषः सद्यः प्रणश्यति 7.3.12.
अपि कीटपतंगा ये पिशाचाः पक्षिणो मृगाः
कथितं रूपतीर्थस्य न भूतं न भविष्यति
किमत्र कारणं ब्रह्मन्सर्वेभ्योऽप्यधिकं स्मृतम्
इन्द्रे राज्यपरिभ्रष्टे बलौ त्रैलोक्यनायके
तस्मिञ्जाते महाविष्णावदित्या चासुरान्तके
जातमात्रो हरिस्तस्मिन्स्थापितो निर्झरे तया
न चान्यत्कारणं राजन्सत्यमेतन्मयोदितम्
तिलकः सर्व वृक्षाग्र्यः पुत्रवत्परिपालितः
एतत्ते सर्वमाख्यातं तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् सर्वकामप्रदं नॄणामिह लोके परत्र च
अंबरीषस्य राजर्षेरैशान्यां पापनाशनम्
यत्र स्वयं हृषीकेशः काले च कलिसंज्ञके
पुरासीत्पृथिवीपालो ह्यंबरीषो युगे कृते
तस्मिंस्तीर्थे स राजेन्द्रो मितभक्षो जितेन्द्रियः
सहस्रे द्वे ततो राजञ्छीर्णपर्णाशनोऽभवत्
सहस्रत्रितयं राजन्वायुभक्षो बभूव ह
दश वर्षसहस्रान्ते ततश्च नृपसत्तम
कृत्वा देवपते रूपमारुह्यैरावतं गजम्
त्वां दृष्ट्वा भक्तिसंयुक्तमागतोऽहमसंशयम्
अंबरीष उवाच मुक्तिं दातुमशक्तोसि त्वं च वृत्रनिषूदन स्वागतं गच्छ देवेश न वरो रोचते मम ॥ 7.3.13.