तत्र दिव्यांगना काचिद्दिव्यपर्यंक संस्थिता
यत्कर्मविहितं येन शुभं वाथ शुभेतरम्
गाथामिमां सा संगीय सरथा स महीरुहा
भवानप्यविशंकं च ततः पोतान्महार्णवे
ततो द्रक्ष्यसि पाताले नगरीं चंपकावतीम्
इत्युक्त्वांतर्हितो देवि स चतुर्मुखनंदनः
विवेशांतःसमुद्रं च नगरीमाससाद ताम्
तेन राज्ञा त्रिजगती सौंदर्यश्रीरिवैकिका
निरणायि मधुद्वेष्ट्रा स्रष्टुः सृष्टिविलक्षणा 4.2.82.
योषिद्रूपं समाश्रित्य तिष्ठतेऽत्राकुतोऽभया
सा विलोक्याथ तं बाला नितरां मधुराकृतिम्
शंखचक्रांकसुभग भुजद्वयविराजितम्
भवानीभक्तिबीजोत्थं भूरुहं पुरुषाकृतिम्
दोलापर्यंकमुत्सृज्य ह्रीभरा नम्रकंधरा
कस्त्वमत्र कृतांतस्य भवनं मधुराकृते
यावन्नायाति सुभग स कठोरतराकृतिः
कंकालकेतुर्दुर्वृत्तस्त्ववध्यः परहेतिभिः
न मे कन्याव्रतं भंक्तुं स समर्थ उमा वरात्
संचिकीर्षति दुष्टात्मा गतायुर्मम शापतः 4.2.82.
विद्याधर्येति चोक्तः स शस्त्रागारे निगूढवत्
अथ सायं समायातो दानवो भीषणाकृतिः
आगत्य दानवो रौद्रः प्रलयांबुदनिस्वनः
गृहाणेमानि रत्नानि दिव्यानि वरवर्णिनि
दासीनामयुतं प्रातर्दास्यामि तव सुंदरि
गंधर्वीणां नरीणां च किन्नरीणां शतंशतम्
राक्षसीनां शतान्यष्टौ शतमप्सरसां वरम्
यावत्संपत्तिसंभारो दिक्पालानां गृहेषु वै
दिव्यान्भोगान्मया सार्धं भोक्ष्यसे मत्परिग्रहात्
त्वदंगसंगसंस्पर्श सुखसंदोह मेदुरः 4.2.82.
मनोरथाश्चिरं यावद्यं मे हृदि समेधिताः