सायं पाशुपतीं संध्यां कुर्यां पशुपतीश्वरे
प्रातःसध्याकरोम्येव सदोंकारनिकेतने
वसामि कृत्तिवासेहं सदा प्रति चतुर्दशि
रत्नेश्वरोर्चितो दद्यान्महारत्नानि भक्तितः
विष्टपत्रितयांतःस्थोप्यहं लिंगे त्रिविष्टपे
विरजस्कं महापीठं तत्र संसेव्य मानवः
पितृप्रीतिप्रदं पीठं वृषभध्वजसंज्ञकम् 4.2.79.
ममानुग्रहतः कीरानेतान्पश्य रवेः सुत 4.2.79.
आरुह्यते न यानेन दिव्यरूपवराः खगाः
उवाच शंभुं प्रणता प्रणतार्तिहरं परम्
तिरश्चामपि यज्जातं ज्ञानं संसारमोचनम्
अतः प्रभावं विज्ञाय धर्मपीठस्य धूर्जटे
अत्र लिंगे तु ये भक्ताः स्त्रियो वा पुरुषास्तु वा
अस्येह धर्मपीठस्य मनोरथकृतः सताम्
त एव विश्वभोक्तारो विश्वमान्यास्त एव हि
विश्वे विश्वभुजे विश्वस्थित्युत्पत्तिलयप्रदे
मनोरथतृतीयायां यस्ते भक्तिं विधास्यति
नारी वा पुरुषो वाथ त्वद्व्रताचरणात्प्रिये
किं फलं कैः कृतं नाथ कथयैतत्कृपां कुरु ।। 4.2.80.
मनोरथव्रतं चैतद्गुह्याद्गुह्यतरं परम्
पुलोमतनया पूर्वं तताप परमं तपः
अपूपुजत्ततो मां सा भक्त्या परमया मुदा
तद्गानेनातिसंतुष्टो मृदुना मधुरेण च
प्रोवाच तां वरं ब्रूहि प्रसन्नोस्मि पुलोमजे
तं पूरय महादेव महादेवी महाप्रिय
सर्वदेवेषु यो मान्यः सर्वदेवेषु सुंदरः
यथाभिलषितं रूपं यथाभिलषितं सुखम्
यदायदा च पत्या मे संगः स्याद्धृत्सुखेच्छया
सदा च लिंगपूजायां मम भक्तिरनुत्तमा 4.2.80.
भर्तुर्व्ययेपि वैधव्यं क्षणमात्रमपीह न