यद्वाच्यं बहुभिर्ग्रंथैस्तदष्टाभिरिहाक्षरैः
याज्ञवल्क्यो मुनिवरः प्रोक्तवान्मुनिसंसदि
स्वामिनापि जगद्धात्री पुरतो मंदराचले
कृष्णद्वैपायनोप्येवं शंभो वक्ष्यति नान्यथा
वदंत्यन्येपि मुनयस्तीर्थसंन्यासकारिणः
वयमप्येवं जानीमो यत्र स्वर्गतरंगिणी
भूतं भावि भविष्यं यत्स्वर्गे मर्त्ये रसातले
अतो हिरण्यगर्भोक्तं हरिप्रोक्तं मुनीरितम् 4.2.79.
करामलकवत्सर्वमेतद्ब्रह्मांडगोलकम्
धर्मराजस्य तपसा तिर्यञ्चोपि वयं विभो
मधुरं मृदुलं सत्यं स्वप्रमाणं सुसंस्कृतम्
देवोतिविस्मयापन्नो ऽवर्णयत्पीठगौरवम्
तत्रापि भोगभवनमनर्घ्यमणिनिर्मितम्
पतत्त्रिणो पिमुच्यंते यं कुर्वाणाः प्रदक्षिणम्
मोक्षलक्ष्मीविलासाख्य प्रासादस्य विलोकनात्
मोक्षलक्ष्मीविलासस्य कलशो यैर्निरीक्षतः
दूरतोपि पताकापि मम प्रासादमूर्धगा
भूमिं भित्त्वा स्वयं जातस्तत्प्रासादमिषेण हि 4.2.79.
ब्रह्मादिस्थावरांतानि यत्र रूपण्यनेकशः
ससौधो मेखिले लोके स्थानं परमनिर्वृतेः
मम सर्वगतस्यापि प्रासादोयं परास्पदम् अमूर्तं तदहं मूर्तो भूयां भक्तकृपावशात्
नैःश्रेयस्याः श्रियो धाम तद्याम्यां मंडपोस्ति मे
निमेषार्धप्रमाणं च कालं तिष्ठति निश्चलः
निर्वाणमंडपं नाम तत्स्थानं जगतीतले
प्राणायामं तु यः कुर्यादप्येकं मुक्तिमंडपे
निर्वाणमंडपे यस्तु जपेदेकं षडक्षरम्
शुचिर्गंगांभसि स्नातो यो जपेच्छतरुद्रियम्
ब्रह्मयज्ञसकृत्कृत्वा मम दक्षिणमंडपे 4.2.79.
धर्मशास्त्रं पुराणानि सेतिहासानि तत्र यः
तिष्ठेदिंद्रियचापल्यं यो निवार्य क्षणं कृती