स एव धन्यस्तव भक्तिभाग्यस्तवार्चको यः सुकृती स एव 4.2.78.
कस्त्वामिह स्तोतुमनंतशक्ते शक्नोति मादृग्लघुबुद्धिवैभवः
स्कंद उवाच उदीर्य सूर्यस्य सुतोतिभक्त्या नमः शिवायेति समुच्चरन्सः
ततः शिवस्तं तपसातिखिन्नं निवार्य ताभ्यः प्रणतिभ्य ईश्वरः
त्वमेव धर्माधिकृतौ समस्त शरीरिणां स्थावरजंगमानाम्
त्वं दक्षिणायाश्च दिशोधिनाथस्त्वं कर्मसाक्षी भव सर्वजंतोः
त्वया यदेतन्ममभक्तिभाजा लिंगं समाराधितमत्र धर्म
धर्मेश्वरं यः सकृदेव मर्त्यो विलोकयिष्यत्यवदातबुद्धिः
कृत्वाप्यघानामिह यः सहस्रं धर्मेश्वरं पश्यति दैवयोगात्
यो धर्मपीठं प्रतिलभ्य काश्यां स्वश्रेयसे नो यततेऽत्र मर्त्यः त्वया यथाप्ता इह धर्मराज मनोरथास्ते गुरुभिस्तपोभिः 4.2.78.
कृत्वाप्यघान्येव महांत्यपीह धर्मेश्वरार्चां सकृदेव कुर्वन्
पत्रेण पुष्पेण जलेन दूर्वया यो धर्मधर्मेश्वरमर्चयिष्यति
त्वत्तो विभेष्यंति कृतैनसो ये भयं न तेषां भविता कदाचित्
यदत्र दास्यंति हि धर्मपीठे नरा द्युनद्यां कृतमज्जनाश्च
ये कार्तिके मासि सिताष्टमी तिथौ यात्रां करिष्यंति नरा उपोषिताः
स्तुतिं च ये वै त्वदुदीरितामिमां नराः पठिष्यंति तवाग्रतः क्वचित्
पुनर्वरं ब्रूहि यथेप्सितं ददे तेजोनिधेर्नंदन धर्मराज
प्रसन्नमूर्तिं स विलोक्य शंकरं कारुण्यपूर्णं स्वमनोरथाभिदम्
आनंदबाष्पसलिलरुद्धकंठं विलोक्य तम्
अथ तत्स्पर्शसौख्येन धर्मराजो महातपाः
ततः प्रोवाच स ब्राध्निर्देव देवमुमापतिम्
प्रसन्नोसि यदीशान सर्वज्ञ करुणानिधे
यं न वेदा विदुः सम्यङ्न च तौ वेदपूरुषौ
श्रीकंठांडज डिंभानाममीषां मधुरब्रुवाम्
पितृभ्यां परिहीनानामितिहास कथाविदाम्
एतत्प्रसूतिसमये आमयेन प्रपीडिता
रक्षितानामनाथानां सदा मन्मुखदर्शिनाम्
इति धर्मवचः श्रुत्वा परोपकृतिनिर्मलम् 4.2.79.१
उवाच धर्मेति प्रीतः शुकशावानिदं वचः
को वरो भवता देयो धर्मेश परिचारिणाम्