ममापि येन त्रिपुरं समरे जयकांक्षिणः 4.2.78.
यत्रास्ति तीर्थमघहृत्पितृप्रीतिविवर्धनम्
धर्माधिकरणं यत्र धर्मराजोप्यवाप्तवान्
पक्षिणोपि हि यत्रापुर्ज्ञानं संसारमोचनम्
यल्लिंगदर्शनादेव दुर्दमो नाम पार्थिवः
तस्य लिंगस्य माहात्म्यमाविर्भावं च सुंदरि
धर्मपीठं तदुद्दिष्टमत्रानंदवने मम
पुरा विवस्वतः पुत्रो यमः परमसंयमी
शिशिरे जलमध्यस्थो वर्षास्वभ्रावकाशकः
पादाग्रांगुष्ठभूस्पर्शी बहुकालं स तस्थिवान्
समीराभ्यवहर्तासीद्बहुदिष्टं सदिष्टवान् 4.2.78.
दिव्यां चतुर्युगीमित्थं स निनाय तपश्चरन्
ततोहं तस्य तपसा संतुष्टः स्थिरचेतसः
वटः कांचनशाखाख्यो यस्तपस्तापसंततिम्
मंदमद मरुल्लोल पल्लवैः करपल्लवैः
स्वानुरागैः सुरभिभिः स्वादुभिश्च पचेलिमैः
तदधस्तात्परं वीक्ष्य तमहं तपनांगजम्
तपस्तेजोभिरुद्यद्भिः परितः परिधीकृतम्
स्वाख्यांकितं महालिंगं प्रतिष्ठाप्यातिभक्तितः
साक्षीकृत्येव तल्लिंगं तप्यमानं महत्तपः
अलं तप्त्वा महाभाग प्रसन्नोस्मि शुभव्रत 4.2.78.
चकार स्तवनं चापि परिहृष्टेंद्रियेश्वरः
धर्म उवाच नमोनमः कारणकारणानां नमोनमः कारणवर्जिताय
अरूपरूपाय समस्तरूपिणे पराणुरूपाय परापराय
अनीश्वरस्त्वं जगदीश्वरस्त्वं गुणात्मकस्त्वं गुणवर्जितस्त्वम्
त्वमेव निर्वाणपद प्रदोसि त्वमेव निर्वाणमनंतशक्ते
त्वत्तो जगत्त्वं जगदेवसाक्षाज्जगत्त्वदीयं जगदेकबंधो
मृडस्त्वमेव श्रुतिवर्त्मगेषु त्वमेव भीमोऽश्रुतिवर्त्मगेषु
त्वमेव शूली द्विषतां त्वमेव विनम्रचेतो वचसां शिवोसि
नमोस्तु ते शंकर शांतशंभो नमोस्तु ते चंद्रकलावतंस