तदा हितं ते वक्ष्यामि कुरु चैवाविचारितम् 4.2.76.
यावदास्यगतास्म्यस्य यावत्खस्थो न भूमिगः
सपीडितो दृढं पादे श्येनश्चीत्कृतवान्बहु
तेन चीत्करणेनाथ मुक्ता सा मुखसंपुटात्
विपद्यपि च न प्राज्ञैः संत्या ज्यः क्वचिदुद्यमः
क्व च द्वयोस्तथाभूता दरेर्मोक्षणमद्भुतम्
तस्माद्भाग्यानुसारेण फलत्येव सदोद्यमः
अथ तौ कालयोगेन विपन्नौ सरयूतटे
मृतानां यत्र जंतूनां काशीप्राप्तिर्भवेद्ध्रुवम्
अनेकविद्यानिलयः कलाकौशलभाजनम्
नियमं चातिजग्राह विजितेंद्रियमानसः 4.2.76.
परयोषित्समासक्तिरायुः कीर्ति बलं सुखम्
अपरं चापि नियमं स शुचिष्मान्समाददे
समस्तपुण्यनिलयं समस्तार्थप्रकाशकम्
यावच्छरीरमरुजं यावन्नेंद्रियविप्लवः
इत्थं मांदारदामिः स नित्यं परिमलालयः
पारावत्यपि सा जाता रत्नदीपस्य मंदिरे
समस्तनागकन्यानां रूपशीलकलागुणैः
तस्या सखीद्वयं चासीदेका नाम्ना प्रभावती
स्वदेहादनपायिन्यौ छायाकांती यथा तया
सा तु बाल्ये व्यतिक्रांते किंचिदुद्रिन्नयौवना 4.2.76.
पितस्त्रिलोचनं काश्यामर्चयित्वा दिनेदिने
एवं नागकुमारी सा सखीद्वयसमन्विता
दिनेदिने सा प्रत्यग्रैः कुसुमैरिष्टगंधिभिः
तिस्रोपि गीतं गायंति लसद्गांधारसुंदरम्
वीणावेणुमृदंगांश्च लयतालविचक्षणाः
इत्थमाराधयंतीशं तिस्रो नागकुमारिकाः
एकदा माधवे मासि तृतीयायामुपोषिताः
प्रातश्चतुर्थीं स्नात्वाथ तीर्थं पैलिपिले शुभे
सुप्तासु तासु बालासु त्रिनेत्रः शशिभूषणः