इत्युक्तोपि स वै पत्न्या पारावत्या सुमेधया
अथोषसि समागत्य श्येनेन बलिना तदा 4.2.76.
दिनानि कतिचित्तत्र स्थित्वा श्येनो महामतिः
किंवा युध्यस्व दुर्बुद्धे किंवा निर्याहि मे गिरा
द्वौ भवंतावहं चैकश्चलौ जयपराजयौ !। स्थानार्थं युध्यतः सत्त्वात्स्वर्गो वा दुर्गमेव वा
पुरुपार्थं समालंब्य ये यतंते महाधियः
इत्थं स श्येनसंप्रोक्तः पत्न्याप्युत्साहितः खगः
क्षुधितस्तृषितः सोथ श्येनेन बलिना धृतः
तावादायोड्डयांचक्रे श्येनो व्योमनि सत्वरम्
अथ पत्न्या कलरवः प्रोक्तस्तत्र सुमेधया
तदा हितं ते वक्ष्यामि कुरु चैवाविचारितम् 4.2.76.
यावदास्यगतास्म्यस्य यावत्खस्थो न भूमिगः
सपीडितो दृढं पादे श्येनश्चीत्कृतवान्बहु
तेन चीत्करणेनाथ मुक्ता सा मुखसंपुटात्
विपद्यपि च न प्राज्ञैः संत्या ज्यः क्वचिदुद्यमः
क्व च द्वयोस्तथाभूता दरेर्मोक्षणमद्भुतम्
तस्माद्भाग्यानुसारेण फलत्येव सदोद्यमः
अथ तौ कालयोगेन विपन्नौ सरयूतटे
मृतानां यत्र जंतूनां काशीप्राप्तिर्भवेद्ध्रुवम्
अनेकविद्यानिलयः कलाकौशलभाजनम्
नियमं चातिजग्राह विजितेंद्रियमानसः 4.2.76.
परयोषित्समासक्तिरायुः कीर्ति बलं सुखम्
अपरं चापि नियमं स शुचिष्मान्समाददे
समस्तपुण्यनिलयं समस्तार्थप्रकाशकम्
यावच्छरीरमरुजं यावन्नेंद्रियविप्लवः
इत्थं मांदारदामिः स नित्यं परिमलालयः
पारावत्यपि सा जाता रत्नदीपस्य मंदिरे
समस्तनागकन्यानां रूपशीलकलागुणैः
तस्या सखीद्वयं चासीदेका नाम्ना प्रभावती
स्वदेहादनपायिन्यौ छायाकांती यथा तया