तद्वामे लिंगमालोक्य वाल्मीकेश्वरसंज्ञितम्
अन्यच्चात्रैव यद्वृत्तं तद्ब्रवीमि घटोद्भव
इतिहास इहासीद्यः पीठे विरजसंज्ञिते
त्रिलोचनस्य प्रासादे मणिमाणिक्यनिर्मिते
कदाचिदपि कल्पांते द्यो लोके भ्रंशति क्षये
मरुत्तरंगिताग्राभिः पताकाभिरितस्ततः
देदीप्यमान सौवर्ण कलशेन विराजिते
तत्र पारावतद्वंद्वं वसेत्स्वैरं कृतालयम्
उड्डीयमानं परितः पक्षवातेरितस्ततः
त्रिलोचनेति सततं नाम भक्तैरुदाहृतम्
चतुर्विधानि वाद्यानि शंभुप्रीतिकराण्यलम्
मंगलारार्तिकज्योतिस्त्रिसंध्यं पक्षिणोस्तयोः 4.2.76.
प्राणयात्रां विहायापि कदाचित्स्थिरमानसौ
तत्र भक्तजनाकीर्णं प्रासादं परितो मुने
देवदक्षिणदिग्भागे चतुःस्रोतस्विनी जलम्
तयोरित्थं विचरतोस्त्रिलोचनसमीपतः
अथ देवालयस्कंधे गवाक्षांतर्गतौ च तौ
तच्च पारावतद्वंद्वं श्येनः परिजिघृक्षुकः
ततो विलोकयामास तदागमविनिर्गमौ
केनाध्वना च निर्यातः क्व काले कुरुतश्च किम्
मध्ये दुर्गप्रविष्टौ च ममवश्याविमौ न यत्
अहो दुर्गबलं प्राज्ञाः शंसंत्येवेति हेतुतः 4.2.76.
करिणां तु सहस्रेण वराश्वानां न लक्षतः
दुर्गस्थो नाभिभूयेत विपक्षः केनचित्क्वचित्
इति दुर्गबलं शंसञ्श्येनो रोषारुणेक्षणः
अथ पारावतीदक्षा विपक्षं प्रेक्ष्य पक्षिणम्
तव दृग्विषयं प्राप्तः श्येनोय प्रबलो रिपुः
सावज्ञं वाक्यमाकर्ण्य पारावत्याः स तत्पतिः
कति देवालयेष्वेषु खगा नोपविशंति हि
कति चैव न पश्यंति नौ सुखस्थाविह प्रिये