सकृत्त्रिविष्टपं दृष्ट्वा स्नात्वा पैलिपिले ह्रदे
प्रतिमासं सदाष्टम्यां चतुर्दश्यां च भामिनि
त्रिविष्टपाद्दक्षिणतः स्नातः पैलिपिलेंऽभसि
पादोदकाख्यस्तत्रैव कूपः पापविनाशकः
तस्य लिंगस्य पार्श्वे तु संति लिंगान्यनेकशः
तत्र शांतनवं लिंगं गंगातीरे प्रतिष्ठितम्
तद्दक्षिणे महालिंगं मुने भीष्मेश संज्ञितम्
तत्प्रतीच्यां महालिंगं द्रोणेश इति कीर्तितम्
अश्वत्थामेश्वरं लिंगं तदग्रे चातिपुण्यदम् 4.2.75.
द्रोणेशाद्वायु दिग्भागे वालखिल्येश्वरं परम्
तद्वामे लिंगमालोक्य वाल्मीकेश्वरसंज्ञितम्
अन्यच्चात्रैव यद्वृत्तं तद्ब्रवीमि घटोद्भव
इतिहास इहासीद्यः पीठे विरजसंज्ञिते
त्रिलोचनस्य प्रासादे मणिमाणिक्यनिर्मिते
कदाचिदपि कल्पांते द्यो लोके भ्रंशति क्षये
मरुत्तरंगिताग्राभिः पताकाभिरितस्ततः
देदीप्यमान सौवर्ण कलशेन विराजिते
तत्र पारावतद्वंद्वं वसेत्स्वैरं कृतालयम्
उड्डीयमानं परितः पक्षवातेरितस्ततः
त्रिलोचनेति सततं नाम भक्तैरुदाहृतम्
चतुर्विधानि वाद्यानि शंभुप्रीतिकराण्यलम्
मंगलारार्तिकज्योतिस्त्रिसंध्यं पक्षिणोस्तयोः 4.2.76.
प्राणयात्रां विहायापि कदाचित्स्थिरमानसौ
तत्र भक्तजनाकीर्णं प्रासादं परितो मुने
देवदक्षिणदिग्भागे चतुःस्रोतस्विनी जलम्
तयोरित्थं विचरतोस्त्रिलोचनसमीपतः
अथ देवालयस्कंधे गवाक्षांतर्गतौ च तौ
तच्च पारावतद्वंद्वं श्येनः परिजिघृक्षुकः
ततो विलोकयामास तदागमविनिर्गमौ
केनाध्वना च निर्यातः क्व काले कुरुतश्च किम्