माधवी मधुरालापा सदोंकारं समर्चयेत्
प्राग्जन्मवासनायोगादोंकारं बह्वमंस्त वै
दमनस्थैर्यमगमद्योगेनेव महात्मनः
अतंद्रितमना आसीत्सा तल्लिंग निरीक्षणे
तावत्कालस्तया साध्व्या महान्विघ्नोऽनुमीयते लिंगानवेक्षणात्तत्र प्रायश्चित्तं कथं भवेत
इति संचितयंत्येव सेवां तत्याज नोंकृतेः
नान्य द्दिदृक्षिणी तस्या अक्षिणी श्रुतिगे अपि 4.2.74.
तस्याः शब्दग्रहौ नान्य शब्दग्रहणतत्परौ
नान्यत्र चरणौ तस्याश्चरतः सुखवांछया
ओंकारं प्रणवं सारं परब्रह्मप्रकाशकम्
सदक्षरं चादिरूपं विश्वरूपं परावरम्
सर्वलोकैकजनकं सर्वलोकैकरक्षकम्
आद्यंतरहितं नित्यं र्शिवं शंकरमव्ययम्
निरुपाधिं निराकारं निर्विकारं निरंजनम्
स्वात्माराममनंतं च सर्वगं सर्वदर्शिनम्
वागिंद्रियं तदीयं च प्रोच्चरत्तदहर्निशम्
एतन्नामाक्षररसं रसयंती दिवानिशम् 4.2.74.
संमार्जनं रंगमालाः प्रासादं परितः सदा
तत्र पाशुपता ये वै प्रणवेशार्चने रताः
वैशाखस्य चतुर्दश्यामेकदा सा तु माधवी
यात्रामिलितभक्तेषु प्रातर्यातेषु सर्वतः
गायंती मधुरं गीतं नृत्यंती निजलीलया
अनेनैव शरीरेण पार्थिवेन महामतिः
प्रादुर्बभूव यल्लिंगाज्ज्योतिर्जटिलितांबरम्
राधशुक्लचतुर्दश्यामद्यापि क्षेत्रवासिनः
तत्र जागरणं कृत्वा चतुर्दश्यामुपोषिताः
ब्रह्मांडोदर मध्ये तु यानि तीर्थानि सर्वतः 4.2.74.
सर्वाण्यायतनान्याशु साब्धीनि स गिरीण्यपि ।। 4.2.74.
ये निंदंति महादेवं क्षेत्रं निंदंति येऽधियः 4.2.74.
ओंकारसदृशं लिंगं न क्वचिज्जगतीतले