चैत्रकृष्णप्रतिपदं समारभ्य प्रयत्नतः
एतेषां वार्षिकी यात्रा सुमहोत्सवपूर्वकम्
मुने चतुर्दशैतानि महालिंगानि यत्नतः
क्षेत्रस्य परमं तत्त्वमेतदेव प्रिये ध्रुवम्
क्षेत्रस्योपनिषच्चैषा मुक्तिबीजमिदं परम्
एकैकस्यास्य लिंगस्य महिमाद्यंत वर्जितः
इति श्रुत्वा मुने प्राह देवी हृष्टतनूरुहा
तच्छ्रुत्वोत्सुकतां प्राप्तं मनो मेतीव वल्लभ ।। 4.2.73.
यदुक्तं लिगमेकैकं महासारतरं परम्
प्रत्येकं महिमानं मे ब्रूह्येषां भुवनेश्वर
ओंकारेशस्य लिंगस्य कथमत्र समागमः
किमात्मकोऽयमोंकारो महिमास्य च को हर
मृडानीवाक्सुधामेतां विधाय श्रुतिगोचराम्
यथोंकारस्य लिंगस्य प्रादुर्भाव इहाभवत्
पुरानंदवने चात्र ब्रह्मणा विश्वयोनिना
पूर्णे युगसहस्रेऽथ भित्त्वा पातालसप्तकम्
यदंतराविरभवन्निर्व्याजेन समाधिना
योभूच्चटचटाशब्दः स्फुटतो भूमिभागतः ।। 4.2.73.
स्रष्टाविसृष्ट तद्ध्यानो यावदुन्मील्यलोचने
अकारं सत्त्वसंपन्नमृक्क्षेत्रं सृष्टिपालकम्
उकारमथ तस्याग्रे रजोरूपं यजुर्जनिम्
नीरवध्वांतसंकेत सदनाभं तदग्रतः
साम्नो योनिं लये हेतुं साक्षाद्रुद्रस्वरूपिणम्
विश्वरूपमयाकारं सगुणं वापि निर्गुणम्
शव्दब्रह्मेति यत्ख्यातं सर्ववाङ्मयकारणम्
कारणं कारणानां च जगद्योनिं च तं परम्
अवनादोमिति ख्यातं सर्वस्यास्य प्रभावतः
अरूपोपि सरूपाढ्यः स धात्रा नेत्रगीकृतः ततस्तार इति ख्यातो यस्तं ब्रह्मा व्यलोकयत् ।। 4.2.73.
प्रणूयते यतः सर्वैः परनिर्वाणकामुकैः
स्वसेवितारं पुरुषं प्रणयेद्यः परंपदम्