तथा सरस्वती देवी चूतवृक्षाद्विनिर्गता
कथमत्र समायातः केदारश्चात्र कौतुकम्
शृणुष्वावहितो भूत्वा यथा जातं श्रुतं तु वै
गंगाद्यानि च तीर्थानि केदाराद्या दिवौकसः
ब्रह्माणं प्रति राजेन्द्र गताः सर्वे महर्षयः
समुदाये च देवानां सर्वतीर्थानि पार्थिव
ततः कथाप्रसंगेन इन्द्रः प्राह चतुर्मुखम्
इन्द्र उवाच भगवन्पुण्यमाहात्म्यं श्रोतुमिच्छामि सांप्रतम्
अष्टाविंशतिभिः सार्द्धं सहस्रैः कृतमुच्यते ॥ 7.3.10.
लक्षद्वादशभिः प्रोक्तं युगं त्रेताभिसंज्ञितम्
लक्षाण्यष्टौ चतुःषष्टिसहस्रैः परिकीर्तितम्
लक्षैश्चतुर्भिर्विख्यातो द्वात्रिंशद्भिः कलिस्तथा
चतुष्पदः कृते धर्मः शुक्लवर्णो जनार्दनः
क्रियते च तदा धर्मो नाकाले मरणं नृणाम्
कामः क्रोधो भयं लोभो मत्सरश्चाभ्यसूयता
ततस्त्रेतायुगे जातस्त्रिपादो धर्म एव च
तस्मिन्यज्ञाः प्रवर्त्तंते प्राणिनामिष्टदायिनः
तपसा ब्रह्मचर्येण स्नानैर्दानैः पृथग्विधैः
ततस्तु द्वापरं नाम तृतीयं युग मुच्यते 7.3.10.
फलाकांक्षाप्रवृत्तानि जपयज्ञतपांसि च
तत्रान्योन्यं महीपाला युयुधुर्वसुधातले
ततः कलियुगं घोरं चतुर्थं तु प्रव र्त्तते
कृष्णवर्णो भवेद्विष्णुः पापाधिक्यं प्रवर्तते
अर्थलुब्धास्तथा भूपा लोभमोहशतान्विताः
अल्पक्षीरास्तथा गावः सत्यहीना द्विजातयः
सत्यहीनास्तथा पापा भविष्यंति कलौ युगे
नार्यो द्वादशमे वर्षे भविष्यंति सुगर्भिताः
एकाकारा भविष्यंति सर्ववर्णाश्रमाश्च वै
व्यर्थानि तत्र तीर्थानि म्लेच्छस्पृष्टानि सर्वशः 7.3.10.
एतच्छ्रुत्वा ततो वाक्यं ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः