श्रद्धया च सभार्येण जागरं च शिवाग्रतः
पुराणश्रवणं जातं तत्र पार्थिवसत्तम
केदारस्याग्रतो भक्त्या रात्रौ जागरणं तथा
ततः कालांतरेणैव कालधर्मं गतो भवान्
ततो जाता महाराज दशार्णाधिपतेः सुता
अजपाल इति ख्यातो नाम्ना च धरणीतले
एतस्मात्कारणाज्जाता भार्येयं प्राणसंमता
तस्य देवस्य माहात्म्यात्केदारस्य महीपतेः 7.3.9.
प्राप्तं त्वया महाराज केदारस्य प्रसादतः
गमनाय मतिं चक्रे केदारं प्रति भूमिपः
स गत्वा पर्वते रम्ये पूजयित्वा च तं विभुम्
पुत्रं राज्ये च संस्थाप्य ततोऽर्बुदमथागमत्
एतत्ते सर्वमाख्यातं केदारस्य महीपते
माघफाल्गुनयोर्मध्ये कृष्णपक्षे चतुर्दशी
तस्यां तु सर्वथा राजन्यात्रां तस्य समाचरेत्
माघकृष्णचतुर्दश्यां यः कुर्यात्तत्र जागरम्
स्नात्वा गंगासरस्वत्योः संगमे सर्वकामदे
कुण्डे केदारसंज्ञे यः प्रपिबेद्विमलं जलम् 7.3.9.
यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं भक्त्या परमया नृप
गंगा तस्माद्विनिष्क्रान्ता प्रविष्टा पूर्वसागरम्
तथा सरस्वती देवी चूतवृक्षाद्विनिर्गता
कथमत्र समायातः केदारश्चात्र कौतुकम्
शृणुष्वावहितो भूत्वा यथा जातं श्रुतं तु वै
गंगाद्यानि च तीर्थानि केदाराद्या दिवौकसः
ब्रह्माणं प्रति राजेन्द्र गताः सर्वे महर्षयः
समुदाये च देवानां सर्वतीर्थानि पार्थिव
ततः कथाप्रसंगेन इन्द्रः प्राह चतुर्मुखम्
इन्द्र उवाच भगवन्पुण्यमाहात्म्यं श्रोतुमिच्छामि सांप्रतम्
अष्टाविंशतिभिः सार्द्धं सहस्रैः कृतमुच्यते ॥ 7.3.10.
लक्षद्वादशभिः प्रोक्तं युगं त्रेताभिसंज्ञितम्