कालरात्रीं समाहूय कांत्या त्रैलोक्यसुंदरीम्
कालरात्री समासाद्य तं दैत्यं दुष्टचेष्टितम्
त्रिलोकीं लभतामिंद्रस्त्वं तु याहि रसातलम्
अथ चेद्गर्वलेशोऽस्ति तदायाहि समाजये
इति वक्तुं महादेव्या महामंगलरूपया
अतो यदुचितं कर्तुं तद्विधेहि महासुर 4.2.71.
इत्याकर्ण्य वचो देव्या महाकाल्याः स दैत्यराट्
त्रैलोक्यमोहिनी ह्येषा प्राप्ता मद्भाग्यगौरवैः
एतदर्थं हि देवर्षि नृपा बंदी कृता मया
अवश्यं यस्य योग्यं यत्तत्तस्येहोपतिष्ठते
अंतःपुरचरा एतां नयंत्वंतःपुरं महत्
अहो महोदयश्चाद्य जातो मम महामते
नृत्यंतु पितरश्चाद्य मोदंतां बांधवाः सुखम्
इति यावत्समायातास्तां नेतुं सौविदल्लकाः
वयं दूत्यः परवशा राजनीतिविदुत्तम
अल्पोपि दूतसंबाधां न विदध्यात्कदाचन 4.2.71.
दूतीषु कोनुरागोयं महाराजाल्पिकास्विह
विजित्य समरे तां तु स्वामिनीं मम दैत्यप
अद्यैव ते महासौख्यं भावितस्याविलोकनात्
संपत्स्यंतेऽद्य ते कामाः सर्वे ये चिरचिंतिताः
सर्वरूपमयी चैव तां भवान्द्रष्टुमर्हति
धृतायामपि चैकस्यां कस्ते कामो भविष्यति
ततो निवारयैतान्मामादित्सून्सौविदल्लकान्
तामेव बह्वमंस्तैकां दूतीं मृत्योरिवासुरः
इति तेन समादिष्टाः सर्वे वर्पवरा मुने
सा तान्भस्मीचकाराशु हुंकारजनिताग्निना 4.2.71.
क्षणेनैव तया दूत्या दैत्त्यास्त्र्ययुतसंमितान्
सीरपाणिं पाशपाणिं सुरेंद्रदमनं हनुम्
बद्ध्वा पाशैरिमां दुष्टामानयंत्वाशु दानवाः
इति दैत्याधिपादेशाद्दुर्धरप्रमुखास्ततः