ततस्तास्त्वरिताः सख्यः परितापोपहारकान्
व्यपैति न यदा मूर्छा तत्तच्छीतोपचारतः 4.2.67.
तदुक्षणात्क्षणादेव तन्मूर्छा विरराम ह
श्रद्धावतां स्वभक्तानामुपसर्गे महत्यपि
ये व्याधयोपि दुःसाध्या बहिरंतः शरीरगाः
सेवितं येन सततं भगवच्चरणोदकम्
आधिभौतिकतापं च तापं वाप्याधिदैविकम्
व्यपेतसंज्वरा चाथ गंधर्वतनया मुने
यूयं कुंठितसामर्थ्याः कुतो वस्ताः कलाः क्व वा
मत्प्रियप्राप्तये सम्यगुपायोऽस्ति मयेक्षितः
शशिलेखेभिलषितप्राप्त्यै लेखांस्त्वमालिख
चित्रगे चित्रलेखे त्वं पातालतलशायिनः 4.2.67.
अथाकण्येति ताः सख्यस्तच्चातुर्यं प्रवर्ण्य च
निर्यत्कौमारलक्ष्मीकान्पुंवत्त्व श्रीसमावृतान्
सर्वान्सुरनिकायान्सा व्यलोकत शुभेक्षणा
ततो मध्यमलोकस्थान्मुनिराजकुमारकान्
अथ रत्नावली बाला कर्णाभ्यर्णविलोचना
दितिजान्दनुजान्वीक्ष्य सा गंधर्वी कुमारकान्
सुधाकर करस्पृष्टाप्यतिदूनांगयष्टिका
भोगिनस्तान्विलोक्यापि चित्रंचित्रगतानथ
यूनः प्रत्येकमद्राक्षीदशेषाञ्छेष वंशजान्
पुलीकानंत कर्कोट भद्रसंतानगानपि 4.2.67.
एतस्यावगतं सर्वं देशनामान्वयादिकम् 4.2.67.
कोसौ मत्स्वामिनो नाम रत्नेशस्य महेशितुः 4.2.67.
हृदि रत्नेश्वरं लिंगं यस्य सम्यग्विजृंभते ।। 4.2.67.
अकारण सखा कोसौ प्रांतरे समुपस्थितः 4.2.67.
आरभ्य बाल्यमप्येषा लिंगं रत्नेश्वराभिधम् 4.2.67.
निशम्येति स पुण्यात्मा नागराजकुमारकः 4.2.67.
एषा मंदाकिनी नाम दीर्घिका पुण्यतोयभूः 4.2.67.
वृद्धकालेश्वरस्यैष प्रासादो रत्ननिर्मितः ।। । प्रतिदर्शं वसेद्यत्र रात्रौ चंद्रः सतारकः ।। 4.2.67.