यत्र मन्दाकिनी पुण्या सरस्वत्या समागता
शृणु राजन्यथावृत्तमितिहास पुरातनम्
अजपालो नृपश्रेष्ठः सूर्यवंशसमुद्भवः
न हस्तिनो न पादाता न चाश्वास्तस्य भूपतेः
न गृह्णाति करं राजन्प्रजाभ्योथाधिकं नृप
जातापराधो भूपृष्ठे जायते चेत्कथंचन
एवमस्य नरेन्द्रस्य वर्त्तमानस्य भूतले
कामं वर्षति पर्जन्यः सस्यानि रसवंति च
केनचित्त्वथ कालेन वसिष्ठो भगवान्मुनिः 7.3.9.
तं दृष्ट्वा पूजयामास शास्त्रदृष्टेन वर्त्मना
एवं संपूजितस्तेन भक्त्या परमया नृप राजर्षीणां कथाश्चक्रे देवर्षीणां तथैव च
ततः कथावसाने तु कस्मिंश्चिन्नृपसत्तम
त्वं वेत्सि सकलं ब्रह्मंस्तपश्चर्याप्रभावतः
कौतुकं हृदि मे जातं वर्त्तते मुनिपुंगव
कथयिष्यामि तत्सर्वं यद्यपि स्यात्सुदुर्ल्लभम्
निष्कण्टकं सदा क्षेमं सर्वकामसमन्वितम्
न दीनो न च दुःखार्त्तो व्याधिग्रस्तो न कोऽपि च
नारीयं मम साध्वी च प्राणेभ्योऽपि गरीयसी अनया चिंतितं ब्रह्मन्सर्वं विस्तरतो वद
किं दानस्य प्रभावेन व्रतयागस्य वा मुने 7.3.9.
जन्मान्तरकृतं पुण्यं परं कौतूहलं हि मे
वसिष्ठ उवाच शृणु सर्वं महीपाल विस्तरेण च कथ्यते
अन्यदेहांतरे राजञ्छूद्रजातिसमुद्भवः
केनचित्त्वथ कालेन दुर्भिक्षे समुपस्थिते
ततस्त्वं भार्यया सार्द्धमन्यदेशांतरे गतः
त्वया दृष्टं मनोहारि शुभं पंकजकाननम्
मनसा चिंतितं ह्येतत्पद्मान्यादाय करोम्यहम्
ततः पद्मानि भूरीणि गृहीत्वा भार्यया सह
न केऽपि प्रति गृह्णंति लोका दुर्भिक्षपीडिताः
ततो दिनावसाने तु गुहामेकां समाश्रितः 7.3.9.
एतस्मिन्नेव काले तु कर्णयोस्ते समागतः