रम्या रत्नावली नाम रूपलावण्यशालिनी
पितुरानंदकृन्नित्यं वसुभूतेर्घटोद्भव 4.2.67.
मुने सखीत्रयं तस्याश्चारु चातुर्यभाजनम्
तिसृभिस्ताभिरेकत्र वाग्देवीपरिशीलिता
प्राप्य रत्नावली गौरि सा जन्मांतरवासनाम्
रत्नभूतस्य लिंगस्य काश्यां रत्नेश्वरस्य वै
इत्थं नियमवत्यासीत्सा गंधर्वसुतोत्तमा
एकदाराध्य रत्नेशं ममैतल्लिंगमुत्तमम्
सख्यः प्रदक्षिणीकर्तुं लिंगं तिस्रोऽप्युमे गताः
यस्त्वया रंस्यते रात्रावद्य गंधर्वकन्यके
इति लिंगांबुधेर्जातां परिपीय वचःसुधाम्
गताथ व्योममार्गेण सखीभिः स्वपितुर्गृहम् 4.2.67.
ताभिर्दिष्ट्येति दिष्ट्येति सखीभिः परिनंदिता
यद्यायाति स ते रात्रावद्य कौमारहारकः
गोचरीक्रियतेस्माभिर्यथा स सुकृतैकभूः
यातास्वस्मासु हृष्टासु भवती शयगौरवात्
अहोभाग्योदयो नृणामहो पुण्यसमुच्छ्रयः
सत्यं वदंति नासत्यं दैवप्राधान्यवादिनः
भवत्या अपि चास्माकमेक एव हि चोद्यमः
लोकानां व्यवहारोयमालिप्रोक्तप्रसंगतः
इति संव्याहरंतीनामनंतोध्वाऽतितुच्छवत्
अथ प्रातः समुत्थाय पुनरेकत्र संगताः ।। 4.2.67.
तूष्णीं प्राप्याथ काशीं सा स्नात्वा मंदाकिनीजले
निर्वर्त्य नियमं साथ लज्जामुकुलितेक्षणा
भवतीषु स्मरंत्येव तद्रत्नेशवचोऽमृतम्
सविशेषांगसंस्काराऽविशं संवेशमंदिरम्
बलात्स्वप्नदशां प्राप्ता भाविनोर्थस्य गौरवात्
तंद्री तदंगसंस्पर्शौ मम बोधापहारकौ
न जाने त्वथ किं वृत्तं काहं क्वाहं स चाथ कः
दोः कंकणेन रिपुणा क्वणितं तावदुत्कटम्