तत्र दृष्ट्वा शुभं लिंगं सर्वरत्नसमुद्भवम्
देवदेव जगन्नाथ सर्वभक्ताभयप्रद 4.2.67.
ज्वालाजटिलिताकाशं प्रभाभासित दिङ्मुखम्
यस्य संवीक्षणादेव मनोमेतीव हृष्टवत्
स्वरूपमेतल्लिंगस्य सर्वतेजोनिधेः परम्
तव पित्रा हिमवता गिरिराजेन भामिनि
अत्र तानि च रत्नानि राशीकृत्य हिमाद्रिणा
तवार्थं वाममार्थं वा श्रद्धया यत्समर्प्यते
लिंगं रत्नेश्वराख्यं वै मत्स्वरूपं हि केवलम्
सर्वेषामिह लिंगानां रत्नभूतमिदं परम्
अनेनैव सुवर्णेन पित्रा राशीकृतेन च
लिंगप्रासादकरणात्खंडस्फुटित संस्कृतेः 4.2.67.
तथेति भगवत्योक्त्वा गणाः प्रासादनिर्मितौ
गणैश्च कांचनमयो नानाकौतुकचित्रितः
देवी प्रदृष्टवदना दृष्ट्वा प्रासादनिर्मितिम्
पुनश्च देवी पप्रच्छ प्रणिपातपुरःसरम्
आविर्भूतमिदानीं च त्वत्पितुः पुण्यगौरवात्
गुह्यानां परमं गुह्यं क्षेत्रेऽस्मिश्चिंतितप्रदम्
यथा रत्नं गृहे गुप्तं न कैश्चिज्ज्ञायते परैः
यानि ब्रह्मांडमध्येत्र संति लिंगानि पार्वति
प्रमादेनापि यैर्गौरि लिंगं रत्नेशमर्चितम्
त्रैलोक्ये यानि वस्तूनि रत्नभूतानि तानि तु 4.2.67.
पूजयिष्यंति ये लिंगं रत्नेशं कामवर्जिताः
रुद्राणां कोटिजप्येन यत्फलं परिकीर्तितम्
लिंगे चानादिसंसिद्धे यद्वृत्तं तद्ब्रवीमि ते
पुरेह नर्तकी काचिदासीन्नाट्यार्थकोविदा
ननर्त जागरं प्राप्य जगौ गीतं च पेशलम्
तेन तौर्यत्रिकेणापि प्रीणयित्वाथ सा नटी
कालधर्मवशंयाता तत्र सा वरनर्तकी
संगीतस्य सवाद्यस्य तस्य लास्यस्यपुण्यतः