अब्धयो यत्र सततं दधिक्षीरेक्षुसर्पिषाम्
यत्र कामदुघा नित्यं स्नपयेन्मधुधारया
गंधसाररसैर्यं च सेवते मलयाचलः
इत्याद्य पूर्वं यत्रास्ति प्रत्यहं शंकरालये
इति तस्य समृद्धिं तां दृष्ट्वा जामातुरद्रिराट
तस्मै कार्पटिकायाथ स दत्त्वा पारितोषिकम्
उवाचेति मनस्येव विस्मयोत्फुल्ललोचनः 4.2.66.
यस्य देशो न विदितो यस्तु वृत्तिपराङ्मुखः 4.2.66.
सुपर्वणि सुपात्राय सुताथ श्रद्धयाधिकम् 4.2.66.
प्रणम्य दंडवद्भूमौ कृतांजलिपुटौ गणौ 4.2.66.
उमा श्रुत्येति संहृष्टा कदंबकुसुमश्रियम् 4.2.66.
श्रुत्वा शैलेश माहात्म्यं श्रद्धया परया नरः
रत्नभूतं महालिंगं यत्काश्यां परिवर्ण्यते
कोस्य लिंगस्य महिमा केनैतच्च प्रतिष्ठितम्
रत्नेश्वरस्य माहात्म्यं कथयिष्यामि ते मुने
श्रुतं नामापि लिंगस्य यस्य जन्मत्रयार्जितम्
शैलराजेन रत्नानि यानि पुंजीकृतान्यहो
सर्वरत्नमयं लिंगं जातं तत्सुकृतात्मनः
तल्लिंगदर्शनादेव ज्ञानरत्नमवाप्यते
यत्र रत्नमयं लिंगमाविर्भूतं स्वयं मुने
तत्र दृष्ट्वा शुभं लिंगं सर्वरत्नसमुद्भवम्
देवदेव जगन्नाथ सर्वभक्ताभयप्रद 4.2.67.
ज्वालाजटिलिताकाशं प्रभाभासित दिङ्मुखम्
यस्य संवीक्षणादेव मनोमेतीव हृष्टवत्
स्वरूपमेतल्लिंगस्य सर्वतेजोनिधेः परम्
तव पित्रा हिमवता गिरिराजेन भामिनि
अत्र तानि च रत्नानि राशीकृत्य हिमाद्रिणा
तवार्थं वाममार्थं वा श्रद्धया यत्समर्प्यते
लिंगं रत्नेश्वराख्यं वै मत्स्वरूपं हि केवलम्
सर्वेषामिह लिंगानां रत्नभूतमिदं परम्