बलवान्नमुचिर्नाम दानवो बलवत्तरः
भद्रकर्णस्तु तं दृष्ट्वा दानवं तदनंतरम्
छित्त्वाऽसिमसिना तस्य चर्म चापि महाबलः
अथासौ निहतस्तेन प्रविश्य विपुलं तमः वधं प्राप्तस्तु दैत्योऽसौ नत्वा हरमसौ स्थितः 7.3.8.
वरं वरय भद्रं ते नित्यं यो हृदये स्थितः
अत्रास्तु तव सांनिध्यं ह्रदेऽस्मिंश्च स्थिरो भव
सांनिध्यं च विशेषेण ह्रदे लिंगे भविष्यति
भद्रकर्णह्रदे स्नात्वा त्रिनेत्रं यः समाहितः
तस्मात्सर्वत्र यत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत्
केदारमिति विख्यातं सर्वपापहरं नृणाम्
यत्र मन्दाकिनी पुण्या सरस्वत्या समागता
शृणु राजन्यथावृत्तमितिहास पुरातनम्
अजपालो नृपश्रेष्ठः सूर्यवंशसमुद्भवः
न हस्तिनो न पादाता न चाश्वास्तस्य भूपतेः
न गृह्णाति करं राजन्प्रजाभ्योथाधिकं नृप
जातापराधो भूपृष्ठे जायते चेत्कथंचन
एवमस्य नरेन्द्रस्य वर्त्तमानस्य भूतले
कामं वर्षति पर्जन्यः सस्यानि रसवंति च
केनचित्त्वथ कालेन वसिष्ठो भगवान्मुनिः 7.3.9.
तं दृष्ट्वा पूजयामास शास्त्रदृष्टेन वर्त्मना
एवं संपूजितस्तेन भक्त्या परमया नृप राजर्षीणां कथाश्चक्रे देवर्षीणां तथैव च
ततः कथावसाने तु कस्मिंश्चिन्नृपसत्तम
त्वं वेत्सि सकलं ब्रह्मंस्तपश्चर्याप्रभावतः
कौतुकं हृदि मे जातं वर्त्तते मुनिपुंगव
कथयिष्यामि तत्सर्वं यद्यपि स्यात्सुदुर्ल्लभम्
निष्कण्टकं सदा क्षेमं सर्वकामसमन्वितम्
न दीनो न च दुःखार्त्तो व्याधिग्रस्तो न कोऽपि च
नारीयं मम साध्वी च प्राणेभ्योऽपि गरीयसी अनया चिंतितं ब्रह्मन्सर्वं विस्तरतो वद
किं दानस्य प्रभावेन व्रतयागस्य वा मुने 7.3.9.
जन्मान्तरकृतं पुण्यं परं कौतूहलं हि मे