एकदाद्रींद्रमालोक्य मेना संहृष्टमानसम्
विवाहसमयादूर्ध्वं तस्या गौर्या गिरीश्वर
स वृषेंद्रगतिर्देवो भस्मोरग विभूषणः
अष्टौ या मातरो दृष्टा ब्राह्मी प्रभृतयः प्रिय
तस्यैकस्य न कोप्यन्योस्त्यद्वितीयस्य शूलिनः
तस्याः प्रियाया वाक्येन तदपत्यप्रियो गिरिः
नितरां बाधते प्रेम तददृष्ट्यग्निदूषितम् ।।4.2.66.
यदा प्रभृति सा गौरी निर्गता मम सद्मतः
तदालापामृतधयौ न मे शब्दग्रहौ प्रिये
जैवातृकी यतोह्नः स्याद्दूरीभूता दृशोर्मम
इत्युक्त्वादाय रत्नानि वासांसि विविधानि च
अगस्त्य उवाच कानि कानि च रत्नानि कियंत्यपि च षण्मुख
तुला मुक्ताफलानां तु कोटिद्वय परीमिताः
नवलक्षाधिकं विप्र षडस्राणां सुतेजसाम्
कोटयः पद्मरागाणां पंचावैहि तुला मुने
तथा गोमेद रत्नानां तुलालक्षमिता मुनै
गरुडोद्गाररत्नानां तुलाः प्रयुतसंमिताः 4.2.66.
अष्टांगाभरणानां च संख्या कर्तुं न शक्यते
चामराणि च भूयांसि द्रव्याण्यामोदवंति च
सर्वाण्यपि समादाय प्रतस्थे भूधरेश्वरः
अनेकरत्ननिचयैः खचिताऽखिलभूमिकाम्
सौधाग्रविविधस्वर्णकलशोज्वलदिङ्मुखाम्
महासिद्ध्यष्टकस्यापि क्रीडाभवनमद्भुतम्
इति काशीसमृद्धिं स विलोक्याभूद्विलज्जितः
प्रासादेषु प्रतोलीषु प्राकारेषु गृहेषु च
मणिमाणिक्यरत्नानामुच्छलच्चारुरोचिषाम्
द्यावाभूम्योरंतरालं तथेति समवैम्यहम् 4.2.66.
अपि वैकुंठभुवने नेतरस्येह का कथा
तावत्कार्पटिकः कश्चित्तल्लोचनपथं गतः
स्वपुरोदंतमाख्याहि किमपूर्वमिहाध्वग