यथा कोपि न वेत्त्येव तथाच्छन्नोऽभवत्पुनः 4.2.65.
अदृश्यरूपी मायावी देवानामप्यगोचरः
प्रवेशमुटजानां च निर्गमं च विलोकयन्
निःशब्दमेव नयति नत्यजेदपि कीकसम्
एकदा शिवरात्रौ तु भक्तस्त्वेको निजोटजे
स च दुंदुभिनिर्ह्राद दैत्येंद्रो बलदर्पितः
तं भक्तं ध्यानमापन्नं दृढचित्तं शिवेक्षणे
अथ सर्वगतः शंभुर्ज्ञात्वा तस्याशयं हरः
यावदादित्सति व्याघ्रस्तावदाविरभूद्धरः
रुद्रमायांतमालोक्य तद्भक्तार्चित लिंगतः
सावज्ञमथसर्वज्ञं यावत्पश्यति दानवः 4.2.65.
पंचास्यस्त्वथ पंचास्यं मुष्ट्या मूर्धन्यताडयत्
अत्यार्तमरटद्व्याघ्रो रोदसी परिपूरयन्
तपोधनाः समाजग्मुर्निशि शब्दानुसारतः
तुष्टुवुः प्रणता सर्वे शर्वं जयजयाक्षरैः
अनुग्रहं कुरुध्वेश तिष्ठात्रैव जगद्गुरो
कुरु रक्षां महादेव ज्येष्ठस्थानस्य सर्वदा
इति श्रुत्वा वचस्तेषां देवश्चंद्रविभूषणः
यो मामनेन रूपेण द्रक्ष्यति श्रद्धयात्र वै
एतल्लिंगं समभ्यर्च्य यो याति पथि मानवः
मच्चरित्रमिदं श्रुत्वा स्मृत्वा लिंगमिदं हृदि 4.2.65.
इत्युक्त्वा देवदेवशस्तस्मिँल्लिंगे लयं ययौ
ज्येष्ठेशादुत्तरेभागे दृष्टं स्पृष्टं भयापहम्
व्याघ्रेश्वरस्य ये भक्तास्तेभ्यो बिभ्यति किंकराः
पराशरेश्वरादीनां लिंगानामिह संभवम्
कंदुकेश समुत्पत्तिं व्याघ्रे शाविर्भवं तथा
उटजेश्वर लिंगं तु व्याघ्रेशात्पश्चिमे स्थितम्
तानि ते कथयिष्यामि शृणु वातापितापन
ज्येष्ठेशाद्दक्षिणे भागे लिंगमप्सरसां शुभम्
तत्कूपजलसुस्नातो विलोक्याप्सरसेश्वरम्