जातूकर्णेश्वरं लिंगं जंबूकेश्वरमेव च
एवमादीनि लिंगानि अयुतार्धानि कुंभज 4.2.65.
न जातु जायते जंतोः कलुषस्य समुद्भवः
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणुष्वाघविनाशनम्
स्वैरं विहरतस्तत्र ज्येष्ठस्थाने महेशितुः
उदंच न्न्यंचदंगानां लाघवं परितन्वती
भ्रश्यद्ध म्मिल्लसन्माल्य स्थपुटीकृत भूमिका
स्फुटच्चोलांशुकपथनिर्यदंगप्रभावृता
कंदुकानुग सदृष्टि नर्तित भ्रूचलतांचला
अंतरिक्षचराभ्यां च दितिजाभ्यां मनोहरा
विदलोत्पल संज्ञाभ्यां दृप्ताभ्यां वरतो विधेः
देवीं परिजिहीर्षू तौ विषमेषु प्रपीडितौ 4.2.65.
धृत्वा पारषदीं मूर्तिमायातावंबिकांतिकम्
सर्वज्ञेन परिज्ञातौ चांचल्याल्लोचनोद्भवात्
तेनैव कंदुकेनाथ युगपन्निजघान तौ
महाबलौ महादेव्या कंदुकेन समाहतौ
वृंतादिव फले पक्वे तालादनिललोलिते
तौ निपात्य महादैत्यावकार्यकरणोद्यतौ
कंदुकेश्वरसंज्ञं च तल्लिंगमभवत्तदा
कंदुकेश समुत्पत्तिं यः श्रोष्यति मुदान्वितः
कंदुकेश्वर भक्तानां मानवानां निरेनसाम्
मृडानी तस्य लिंगस्य पूजां कुर्यात्सदैव हि 4.2.65.
कंदुकेशं महालिंगं काश्यां यैर्न समर्चितम्
द्रष्टव्यं च प्रयत्नेन तल्लिंगं कंदुकेश्वरम्
कंदुकेश्वर नामापि श्रुत्वा वृजिनसंततिः
यद्वृत्तांतमभूद्विप्र परमाश्चर्यकृद्ध्रुवम्
दंडखाते महातीर्थे देवर्षिपितृतृप्तिदे
दैत्यो दुंदुभिनिर्ह्रादो दुष्टः प्रह्लादमातुलः
किं बलाश्च किमाहाराः किमाधारा हि देवताः
अवश्यमग्रजन्मानो हेतवोत्र विचारतः