पुनरत्रैव निवसञ्ज्ञानं प्राप्स्यत्यनुत्तमम्
(संप्रांते) दुष्कृतानि विधायेह बहिः पंचत्वमागताः
यामाख्या मे गणाः संति घोरा विकृतमूर्त्तयः
नयंत्यनूपप्रायां च ततः प्राचीं दुरासदाम्
जलौकाभिः सपक्षाभिर्दंदशूकैर्जलोद्भवैः
ततो यामैर्हिमर्तौ ते नीयंतेऽद्रौ हिमालये
मरुस्थले ततो ग्रीष्मे वारिवृक्षविवर्जिते
क्लेशितास्ते गणैरुग्रैर्यातनाभिः समंततः
निवेदयंति ते यामाः कालराजांतिके ततः 4.2.64.
विवस्त्रान्क्षुत्तृषार्तांश्च लग्नपृष्ठोदरत्वचः
ततो रुद्रपिशाचास्ते भैरवानुचराः सदा
आहारं रुधिरोन्मिश्रं ते लभंते कदाचन
श्मशानस्तंभमभितो नीयंते कंठपाशिताः
अथ संक्षीणपापास्ते कालभैरवदर्शनात्
तस्मान्न कामयेतात्र वाङ्मनःकर्मणाप्यघह(?)म्
नाविमुक्ते मृतः कश्चिन्नरकं याति किल्बिषी
अनाशनं यः कुरुते मद्भक्त इह सुव्रतः
अशाश्वतमिदं ज्ञात्वा मानुष्यं बहुकिल्विषम्
नान्यत्पश्यामि जंतूनां मुक्त्वा वाराणसीं पुरीम् 4.2.64.
जन्मांतरसहस्रेषु यत्पापं समुपार्जितम्
जन्मांतरसहस्रेषु युंजन्योगी यदाप्नुयात्
तिर्यग्योनिगताः सत्त्वा ये विमुक्तकृतालयाः
अविमुक्तं न सेवंते ये मूढास्तमसावृताः
अविमुक्तं समासाद्य यो लिंगं स्थापयेत्सुधीः
ग्रहनक्षत्रताराणां कालेन पतनं ध्रुवम्
ब्रह्महत्यां नरः कृत्वा पश्चात्संयतमानसः
स्त्रियः पतिव्रता याश्च मम भक्तिसमाहिताः
अत्रोत्क्रमणकालेहं स्वयमेव द्विजोत्तमाः
मन्मना मम भक्तश्च मयि सर्वार्पितक्रियः 4.2.64.
महादानेन चान्यत्र यत्फलं लभ्यते नरैः 4.2.64.