किमन्येन वरेणेश देय एष वरो हि नः
तव प्रतिनिधी कृत्यास्माभिस्त्वद्भक्तिभावितैः
श्रुत्वेति तेषां वाक्यानि तथास्त्विति पिनाकिना
पुनः प्रोवाच देवेशो निशामयत भो द्विजाः
सेव्योत्तरवहा नित्यं लिंगमर्च्यं प्रयत्नतः
इदमेव रहस्यं च कथितं क्षेत्रवासिनाम्
मनसापि न कर्तव्यमेनोत्र विजिगीषुणा
अन्यत्र यत्कृतं पापं तत्काश्यां परिणश्यति
अंतर्गेहे कृतं पापं पैशाच्यनरकावहम्
न कल्पकोटिभिः काश्यां कृतं कर्म प्रमृज्यते 4.2.64.७०. योनिं प्राप्यापि पैशाचीं वर्षाणामयुतत्रयम्
पुनरत्रैव निवसञ्ज्ञानं प्राप्स्यत्यनुत्तमम्
(संप्रांते) दुष्कृतानि विधायेह बहिः पंचत्वमागताः
यामाख्या मे गणाः संति घोरा विकृतमूर्त्तयः
नयंत्यनूपप्रायां च ततः प्राचीं दुरासदाम्
जलौकाभिः सपक्षाभिर्दंदशूकैर्जलोद्भवैः
ततो यामैर्हिमर्तौ ते नीयंतेऽद्रौ हिमालये
मरुस्थले ततो ग्रीष्मे वारिवृक्षविवर्जिते
क्लेशितास्ते गणैरुग्रैर्यातनाभिः समंततः
निवेदयंति ते यामाः कालराजांतिके ततः 4.2.64.
विवस्त्रान्क्षुत्तृषार्तांश्च लग्नपृष्ठोदरत्वचः
ततो रुद्रपिशाचास्ते भैरवानुचराः सदा
आहारं रुधिरोन्मिश्रं ते लभंते कदाचन
श्मशानस्तंभमभितो नीयंते कंठपाशिताः
अथ संक्षीणपापास्ते कालभैरवदर्शनात्
तस्मान्न कामयेतात्र वाङ्मनःकर्मणाप्यघह(?)म्
नाविमुक्ते मृतः कश्चिन्नरकं याति किल्बिषी
अनाशनं यः कुरुते मद्भक्त इह सुव्रतः
अशाश्वतमिदं ज्ञात्वा मानुष्यं बहुकिल्विषम्
नान्यत्पश्यामि जंतूनां मुक्त्वा वाराणसीं पुरीम् 4.2.64.
जन्मांतरसहस्रेषु यत्पापं समुपार्जितम्