नारदः शौनकश्चैव हारीतो देवलस्तथा
एते चान्ये च बहवो देवव्रतपरायणाः
अन्ये च विविधां पूजां जपमन्ये समाहिताः
बलिमन्ये प्रयच्छंति स्तुतिं कुर्वंति चापरे
परं कौतुकमापन्ना वाक्यमेतदथाब्रुवन्
ऋषय ऊचुः कस्मात्त्वं पार्थिवश्रेष्ठ प्रदक्षिणापरः सदा
न ददासि जलं लिंगे प्रभूतं सुमनोहरम्
समर्थोऽसि तथान्येषां दानानां त्वं महीपते 7.3.7.
पूर्वदेहांतरे वृत्तं सर्वं सत्यं विशेषतः
प्रासादेऽस्मिन्पुरा पक्षी शुकोऽहं स्थितवांस्तदा
कृपयाऽस्य प्रभावाच्च जातो जातिस्मरस्त्वहम्
न जाने किं फलं मेऽद्य देवस्यास्य प्रसादतः
पुलस्त्य उवाच वेणुवाक्यं ततः श्रुत्वा मुनयः शंसितव्रताः
ततः प्रदक्षिण पराः सर्वे तत्र महर्षयः
सोऽपि राजा महाभागो वेणुः शंभोः प्रसादतः
त्रिनेत्राभाः शिला यत्र दृश्यंतेऽद्यापि भूरिशः
तस्यैव पश्चिमे भागे लिंगमस्ति पिनाकिनः
भद्रकर्णगणोनाम पुरासीच्छिववल्लभः
केनचित्त्वथ कालेन संग्रामे दानवैः सह
नष्टे स्कंदे हते सैन्ये वीरभद्रे पराजिते
बलवान्नमुचिर्नाम दानवो बलवत्तरः
भद्रकर्णस्तु तं दृष्ट्वा दानवं तदनंतरम्
छित्त्वाऽसिमसिना तस्य चर्म चापि महाबलः
अथासौ निहतस्तेन प्रविश्य विपुलं तमः वधं प्राप्तस्तु दैत्योऽसौ नत्वा हरमसौ स्थितः 7.3.8.
वरं वरय भद्रं ते नित्यं यो हृदये स्थितः
अत्रास्तु तव सांनिध्यं ह्रदेऽस्मिंश्च स्थिरो भव
सांनिध्यं च विशेषेण ह्रदे लिंगे भविष्यति
भद्रकर्णह्रदे स्नात्वा त्रिनेत्रं यः समाहितः
तस्मात्सर्वत्र यत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत्
केदारमिति विख्यातं सर्वपापहरं नृणाम्