गर्भरक्षामणिर्मंत्रः काशीवर्णद्वयात्मकः
सुधां पिबति यो नित्यं काशीवर्णद्वयात्मिकाम्
श्रुतं कर्णामृतं येन काशीत्यक्षरयुग्मकम्
काशी रजोपि यन्मूर्ध्नि पतेदप्यनिलाहतम्
प्रसंगतोपि यन्नेत्रपथमानंदकाननम्
गच्छता तिष्ठता वापि स्वपता जाग्रताथवा
येन बीजाक्षरयुगं काशीति हृदि धारितम्
काशी काशीति काशीति जपतो यस्य संस्थितिः
क्षेममूर्तिरियं काशी क्षेममूर्तिर्भवान्भव
ब्राह्मणानामिति वचः क्षेत्रभक्तिविबृंहितम् 4.2.64.
प्रोवाच च प्रसन्नात्मा धन्या यूयं द्विजर्षभाः
जाने सत्त्वमया जाताः क्षेत्रस्यास्य निषेवणात्
वाराणस्यास्तु ये भक्तास्ते भक्ता मम निश्चितम्
यैश्च काशीस्थितो जंतुरल्पकोपि विरोधितः
वाराणस्याः स्तुतिमपि यो निशम्यानुमोदते
निवसंति हि ये मर्त्या अस्मिन्नानंदकानने
निवसंति मम क्षेत्रे मम भक्तिं प्रकुर्वते
निवसंति मम क्षेत्रे मम भक्तिं न कुर्वते
काशी निर्वाणनगरी येषां चित्ते प्रकाशते
मोक्षलक्ष्मीरियं काशी न येभ्यः परिरोचते 4.2.64.
काथीं संकाक्षमाणानां पुरुषार्थचतुष्टयम्
आनंदकानने ह्यत्र ज्वलद्दावानलोस्म्यहम्
वस्तव्यं सततं काश्यां यष्टव्योहं प्रयत्नतः ।। जेतव्यौ कलिकालौ च रंतव्या मुक्तिरंगना
प्राप्यापि काशीं दुर्बुद्धिर्यो न मां परिसेवते
धन्या मद्भक्तिलक्ष्माणो ब्राह्मणाः काशिवासिनः
दातव्यो वो वरः कोत्र व्रियतां मे यथारुचि
इति पीत्वा महेशानमुखक्षीराब्धिजां सुधाम्
ब्राह्मणा ऊचुः उमापते महेशान सर्वज्ञ वर एष नः
वचनाद्ब्राह्मणानां तु शापो मा प्रभवत्विह
तव पादाबुंजद्वंद्वे निर्द्वंद्वा भक्तिरस्तु नः 4.2.64.