दृष्ट्वा भूदेवताः शंभुं किमाचख्युः षडानन
ज्येष्ठस्थाने महापुण्ये देवदेवस्य वल्लभे
मंदराद्रिं यदा देवो गतवान्ब्रह्मगौरवात्
तदा निराश्रया विप्राः क्षेत्रसंन्यासिनोनघाः
खातंखातं च दंडाग्रैर्भूमिं कंदादिवृत्तयः
तत्तीर्थं परितः स्थाप्य महालिंगान्यनेकशः
विभूतिधारिणो नित्यं नित्यरुद्राक्षधारिणः
ते श्रुत्वा देवदेवस्य पुनरागमनं मुने
द्विजाः पंचसहस्राणि चरतो विपुलं तपः
तीर्थान्मंदाकिनी नाम्नो द्विजाः पाशुपतव्रताः 4.2.64.
हंसतीर्थात्परिप्राप्ता अयुतं त्रिशतोत्तरम्
मत्स्योदर्याः परापेतुः सहस्राणि षडेव हि
ऋणमोचनतस्तीर्थात्सहस्रं द्विशताधिकम्
ततः पृथूदकात्कुंडात्पृथुना परिखानितात्
तथैवाप्सरसः कुंडान्मेनकाख्याच्छतद्वयम्
तथैरावतकुंडाच्च ब्राह्मणास्त्रिशतानि च
वृषेशतीर्थादाजग्मुर्नवतिः सशतत्रया
लक्ष्मीतीर्थात्परं जग्मुः षोडशैव शतानि च
पितृकुंडाच्छतंसाग्रं ध्रुवतीर्थाच्छतानि षट्
ब्राह्मणा वासुकिहृदात्सहस्राणि दशैव तु 4.2.64.
काशीनाथमनुप्राप्ताः परमानंददायिनम्
तीर्थाद्दुर्गतिसंहर्तुर्बाह्मणाः प्रतिपेदिरे
असीसंभेदमारभ्य गंगातीरस्थिता द्विजाः
अष्टादशसहस्राणि तथा पंचशतान्यपि
सार्द्रदूर्वाक्षतकरैः सपुष्पफलपाणिभिः
स्तुतो मंगलसूक्तैश्च प्रणतश्च पुनःपुनः
ततस्ते ब्राह्मणाः प्रोचुः प्रबद्धकरसंपुटाः
विशेषतः कृतोऽस्माभिः साक्षान्नयनगोचरः
सदैवाकुशलं तेषां ये त्वत्क्षेत्रपराङ्मुखाः
येषां हृदि सदैवास्ते काशीत्वाशीविषां गद 4.2.64.