इति ब्रुवति देवेशेप्यंतरुच्छ्वसितं गणैः
अर्कोप्यवसरं ज्ञात्वा नत्वा शंभुं व्यजिज्ञपत्
अकिंचित्करतां प्राप्तः सहस्रकरवानपि
स्वधर्मपालके तस्मिन्दिवोदासे धरापतौ
प्रतीक्षमाणो देवेश त्वदामनमुत्तमम्
मनोरथद्रुमश्चाद्य फलितः श्रीमदीक्षशात्
इत्युदीरितमाकर्ण्य रवेर्वैरविलोचनः
ममैव कार्यं विह्तिं त्वं यदत्र व्यवस्थितः
इति सूरं समाश्वास्य देवदेव कृपानिधिः
योगिन्योपि सुदृष्ट्वाथ शंभुना संप्रसादिताः 4.2.62.
ततो व्यापारयांचक्रे त्र्यक्षो नेत्राणि चक्रिणि
ईशोपि श्रुतवृत्तांतस्तार्क्ष्याद्गणप शार्ङ्गिणोः
एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता गोलोकात्पंच धेनवः
पंचमी कपिला चापि सर्वाघौघविघट्टिनी
ववर्षुः पयसां पूरैस्तदूधांसि पयोधराः
पयःपयोधिरिव स द्वितीयः प्रैक्षि पार्षदैः
कपिला ह्रद इत्याख्यां चक्रे तस्य महेश्वरः
आविरासुस्ततस्तीर्थादथ दिव्यपितामहाः
अग्निष्वात्ता बर्हिषद आज्यपाः सोमपास्तथा
देवदेव जगन्नाथ भक्तानामभयप्रद 4.2.62.
तस्माच्छंभो वरं देहि प्रसन्नेनांतरात्मना
शृण्वतां सर्वदेवानामिदं वचनमब्रवीत्
एतस्मिन्कापिले तीर्थे कापिलेय पयोभृते
ये पिंडान्निर्वपिष्यंति श्रद्धया श्राद्धदानतः
अन्यं विशेषं वक्ष्यामि महातृप्तिकरं परम्
संवर्तकाले संप्राप्ते जलराशिर्जलान्यपि
अमासोमसमायोगे श्राद्धं यद्यत्र लभ्यते
गदाधरभवान्यत्र यत्र त्वं च पितामह
दिव्यांतरिक्षभौमानि यानि तीर्थानि सर्वतः
कुरुक्षेत्रे नैमिषे च गंगासागरसंगमे 4.2.62.