अथनेत्रातिथीकृत्य देवदेवं वृषध्वजम्
पितामहोपि स्थविरो भृशं नम्रशिरोधरः
स्वस्त्यभ्युदितपाणिश्च रुद्रसूक्तैरमंत्रयत्
मौलिं पादाब्जयोः कृत्वा गणेशः सत्वरो नतः
अभ्युपावेशयच्चापि परिष्वज्य निजासने
योगिन्योपि प्रणम्येशं चक्रुर्मंगलगायनम्
खंडेंदुशेखरश्चाथ उपसिंहासनं हरिम्
ब्रह्माणं दक्षिणे भागे परिविश्राणितासनम्
मौलिचालनमात्रेण योगिन्योपि प्रसादिताः
अथ शंभुं शतधृतिः प्रबद्धकरसंपुटः 4.2.62.
वाराणसीं समासाद्य यदहं नागतः पुनः
प्रसंगतोपि कः काशीं प्राप्य चंद्रविभूषण
स्वरूपतो ब्राह्मणत्वादपाकर्तुं न शक्यते
विभोरपि समाज्ञेयं धर्मवर्त्मानुसारिणि
कस्तादृशि महीजानौ पुण्यवर्त्मन्यतंद्रिते
निशम्येति वचस्तुष्टः श्रीकंठोति विशुद्धधीः
वाजिमेधाध्वराणां च ततोपि दशकं कृतम्
ततोपि विहितं ब्रह्मन्भवता परमं हितम्
येनैकमपि मे लिंगं स्थापितं यत्र कुत्रचित्
अपराधसहस्रेपि ब्राह्मणं योपराध्नुयात् 4.2.62.
इति ब्रुवति देवेशेप्यंतरुच्छ्वसितं गणैः
अर्कोप्यवसरं ज्ञात्वा नत्वा शंभुं व्यजिज्ञपत्
अकिंचित्करतां प्राप्तः सहस्रकरवानपि
स्वधर्मपालके तस्मिन्दिवोदासे धरापतौ
प्रतीक्षमाणो देवेश त्वदामनमुत्तमम्
मनोरथद्रुमश्चाद्य फलितः श्रीमदीक्षशात्
इत्युदीरितमाकर्ण्य रवेर्वैरविलोचनः
ममैव कार्यं विह्तिं त्वं यदत्र व्यवस्थितः
इति सूरं समाश्वास्य देवदेव कृपानिधिः
योगिन्योपि सुदृष्ट्वाथ शंभुना संप्रसादिताः 4.2.62.