पुण्येनोपार्जितं द्रव्यमत्यल्पमपि यैर्नरैः
कुर्याद्यथोक्तमप्येकं प्राणायामं नरोत्तमः
जप्त्वैकामपि गायत्रीं संप्राप्य मणिकर्णिकाम्
एकामप्याहुतिं प्राज्ञो दत्त्वोपमणिकर्णिकम् 4.2.61.
इति श्रुत्वा हरेर्वाक्यमग्निबिंदुर्महातपाः
विष्णो कियत्परीमाणा पुण्यैषा मणिकर्णिका
आगंगा केशवादा च हरिश्चंद्रस्य मंडपात्
स्थूलमेतत्परीमाणं सूक्ष्मं च प्रवदामि ते
सीमाविनायकश्चात्र मणिकर्णी ह्रदोत्तरे
मोदकैः सोपचारैश्च प्राप्नुयान्मणिकर्णिकाम्
शतं समाःसु तृप्ताः स्युः प्रयच्छंति च वांच्छितम्
हरिश्चंद्रेश्वरं नत्वा न सत्यात्परिहीयते
अधिष्ठानं महामेरोर्महापातकनाशनम्
अध्यास्य मेरुशिखरं दिव्यान्भोगान्समश्नुते 4.2.61.
कंबलाश्वतरेशं च तत्तीर्थात्पश्चिमे शुभम्
अपि तस्य कुले जाता गीतज्ञाः स्युः श्रियान्विताः
संसारचक्रे गहने यत्र स्नातो विशेन्नना
समाः परार्धसंख्यातास्तत्र तप्तं महातपः
तत्र लब्धं मयैश्वर्यमविनाशि महत्तरम्
द्रवरूपं परित्यज्य ललनारूपधारिणी
तस्या रूपं प्रवक्ष्यामि भक्तानां शुभदं परम्
प्रत्यक्षरूपिणी देवी दृश्यते मणिकर्णिका
पश्चिमाभिमुखी नित्यं प्रबद्धकरसंपुटा
वरोद्यते करे सव्ये मातुलुंग फलं शुभम् 4.2.61.
शुद्धस्फटिककांतिश्च सुनील स्निग्धमूर्द्धजा
प्रत्यग्रकेतकीपुष्पलसद्धम्मिल्ल मस्तका
पुंडरीकमयीं मालां सश्रीकां बिभ्रती हृदि
निर्वाणलक्ष्मीभवनं श्रीमतीमणिकर्णिका यस्यावर्तनतः सिद्ध्येदपि सिद्ध्यष्टकं नृणाम्
वाग्भवमायालक्ष्मीमदनप्रणवान्वदेत्पूर्वम्
मंत्रःसुरद्रुमसमः समस्तसुखसंततिप्रदो जप्यः