अन्यद्रहस्यं वक्ष्यामि न वाच्यं यत्रकुत्रचित्
काश्यां सर्वाणि तीर्थानि एकैकादुत्तरोत्तरम्
एतदेव रहस्यं ते वाराणस्या उदीर्यते
गर्जंति सर्वतीर्थानि स्वस्वधिष्ण्यगतान्यहो 4.2.61.
पापानि पापिनां हत्वा महांत्यपि बहून्यपि
पर्वस्वपर्वस्वपि वा नित्यं नियमवं त्यहो
विश्वेशो विश्वया सार्धं सदोपमणिकर्णिकम्
वैकुंठादप्यहं नित्यं मध्याह्ने मणिकर्णिकाम्
सकृन्ममाख्यां गृणतां निर्हरन्यदघान्यहम्
सत्यलोकात्प्रतिदिनं हं सयानः पितामहः
इंद्राद्या लोकपालाश्च मरीच्याद्या महर्षयः
शेषवासुकिमुख्याश्च नागा वै नागलोकतः
चराचरेषु सर्वेषु यावंतश्च सचेतनाः
के माणिकर्णिकेयानां गुणानां सुगरीयसाम् 4.2.61.
चीर्णान्युग्राण्यरण्येषु तैस्तपांसि तपोधनैः
विश्राणितमहादानास्त एव नरपुंगवाः
चीर्णसर्वव्रतास्ते तु यथोक्तविधिना ध्रुवम्
त एव धन्या मर्त्येस्मिन्सर्वक्रतुषु दीक्षिताः
कृता नानाविधा धर्मा इष्टापूर्तास्तु तैर्नृभिः
रत्नानि सदुकूलानि कांचनं गजवाजिनः
पुण्येनोपार्जितं द्रव्यमत्यल्पमपि यैर्नरैः
कुर्याद्यथोक्तमप्येकं प्राणायामं नरोत्तमः
जप्त्वैकामपि गायत्रीं संप्राप्य मणिकर्णिकाम्
एकामप्याहुतिं प्राज्ञो दत्त्वोपमणिकर्णिकम् 4.2.61.
इति श्रुत्वा हरेर्वाक्यमग्निबिंदुर्महातपाः
विष्णो कियत्परीमाणा पुण्यैषा मणिकर्णिका
आगंगा केशवादा च हरिश्चंद्रस्य मंडपात्
स्थूलमेतत्परीमाणं सूक्ष्मं च प्रवदामि ते
सीमाविनायकश्चात्र मणिकर्णी ह्रदोत्तरे
मोदकैः सोपचारैश्च प्राप्नुयान्मणिकर्णिकाम्