मुनयः सर्व एवैते यूयं शृणुत मद्वचः
सांप्रतं मामको यज्ञो युक्तः स्यान्मुनिसत्तमाः
सांप्रतं कुरु तं यत्नान्मा विलंबं वृथा कृथाः
अगस्त्य उवाच नानासंभारमधुरं कृतसर्वस्वदक्षिणम्
नानाविधेन दानेन मुनिसंतोषहर्षकृत्
तेषु विश्वेषु यातेषु पूजितेषु गृहान्स्वकान् 2.8.4.
तेन यज्ञेन विधिवद्विहितेन नरेश्वरः
तत्रांतरे समभ्यायान्मुनिर्यमवतां वरः
दक्षिणार्थं गुरोर्द्धीमान्पावितुं तं नरेश्वरम्
मद्दक्षिणेति गुरुणा निर्बन्धाद्याचितो रुषा रघुं भूपालतिलकं दत्तसर्वस्वदक्षिणम्
तमागतमभिप्रेत्य रघुरादरतस्तदा सपर्य्यासीत्तस्य सर्वा मृत्पात्रविहितक्रिया
पूजासंभारमालोक्य तादृशं तं मुनीश्वरः उवाच मधुरं वाक्यं वाक्यज्ञानविशारदः
गुर्वर्थाहरणायैव दत्तसर्वस्वदक्षिणम्
क्षणं ध्यात्वाऽब्रवीदेनं विनयाद्विहितांजलिः
यावद्यतिष्ये भगवन्भवदर्थार्थमुच्चकैः ।। 2.8.4.
प्रतस्थे च रघुस्तत्र कुबेरविजिगीषया
तमायांतं कुबेरोऽथ विज्ञाप्य वचनोदितैः
स्वर्णवृष्टिरभूद्यत्र सा स्वर्णखनिरुत्तमा
तस्मै समर्पयामास तां रघुः खनिमुत्तमाम्
राज्ञे निवेदयामास सर्वमन्यद्गुणाधिकः
इयं स्वर्णखनिस्तूर्णं मनोभीष्टफलप्रदा
भूयादत्र परं तीर्थं सर्वपापहरं सदा
वैशाखे शुक्लद्वादश्यां यात्रा सांवत्सरी स्मृता
प्रतस्थे निजकार्यार्थे गुरोराश्रममुत्सुकः
राजा स कृतकृत्योऽथ शेषं संगृह्य तद्धनम् 2.8.4.
एवं स्वर्णखनेर्जातं माहात्म्यं च मुनीश्वरात्
विश्वामित्रो निजं शिष्यं कौत्सं क्रोधेन तादृशम्
दुष्प्राप्यमर्थं यत्नेन बहु प्रार्थितवांस्तदा
विश्वामित्रो मुनिश्रेष्ठः स दिव्यज्ञानलोचनः
निजाश्रमे तपो दुर्गं चकार प्रयतो व्रती