श्रुत्वा गर्जरवं घोरं दृष्ट्वा विद्युच्चमत्कृतीः
तडित्स्फुरंतीत्वसकृत्तमिस्रासु तपोवने
तपर्तुरेव साक्षाच्च कुमारी कैतवात्किल 4.2.59.
जलाभिलाषिणी बाला न मनागपि सा पिबत्
रोमांच कंचुकवती वेपमानतनुच्छदा
निशीथिनीषु शिशिरे श्रयंती सारसं रसम्
मनस्विनामपि मनोरागतां सृजते मधौ
वसंते निवसंती सा वने बालाचलंमनः
बंधुजीवेऽधररुचिं कलहंसे कलागतीः
अपास्तभोगसंपर्का भोगिनां वृत्तिमाश्रिता
शाणेन मणिवल्लीढा कृशाप्यायादनर्घताम्
निरीक्ष्य तां तपस्यंतीं विधिः संशुद्धमानसाम्
सा चतुर्वक्त्रमालोक्य हंसयानोपरिस्थितम् 4.2.59.
सर्वेभ्यः पावनेभ्योपि कुरु मामतिपावनीम्
स्रष्टा तदिष्टमाकर्ण्य नितरां तुष्टमानसः
तेभ्यः पवित्रमतुलं त्वमेधि वरतो मम
तिस्रः कोट्योऽर्धकोटी च संति तीर्थानि कन्यके
तानि सर्वाणि तीर्थानि त्वत्तनौ प्रतिलोम वै
इत्युक्त्वांतर्दधे वेधाः सापि निर्धूतकल्मषा
कदाचित्तां समालोक्य खेलंतीमुटजाजिरे
क्रीतः स्वरूपसंपत्त्या त्वयाहं देहि मे रहः
नितरां बाधते कामस्त्वत्कृते मां सुलोचने
उवाच सा पिता दाता तं प्रार्थय सुदुर्मते 4.2.59.
निशम्येति वचो धर्मो भाविनोर्थस्य गौरवात्
गांधर्वेण विवाहेन कुरु मे त्वं समीहितम्
इति निर्बंधवद्वाक्यं सा निशम्य कुमारिका
अरे जडमते मा त्वं पुनर्ब्रूहीति याह्यतः
ततः शशाप तं बाला प्रबला तपसो बलात्
इति शप्तस्तया सोथ तां शशाप क्रुधान्वितः
अविमुक्ते महाक्षेत्रे ख्यातो धर्मनदो महान्