यत्किंचिदिह वै कर्मस्तोकं वाऽस्तोकमेव वा
सुसिद्धमपि वै कार्यं सुबुद्ध्यापि स्वनुष्ठितम्
शंभुना प्रेषितेनाद्य सूद्यमः क्रियते मया 4.2.58.
अतीव यदसाध्यं स्यात्स्वबुद्धिबलपौरुषैः
यांति प्रदक्षिणीकृत्य ये भवंतं भवं विभो
जातं विद्धि महादेव कार्यमेतत्सुनिश्चितम्
अथवा काशिसंप्राप्तौ न चिंत्यं हि शुभाशुभम्
शंभुं प्रदक्षिणीकृत्य प्रणम्य च पुनःपुनः
दृशोरतिथितां नीत्वा विष्णुर्वाराणसीं ततः
गंगावरणयोर्विष्णुः संभेदे स्वच्छमानसः
तदाप्रभृति तत्तीर्थं पादोदकमितीरितम्
तत्र पादोदके तीर्थे ये स्नास्यंतीह मानवाः
तत्र श्राद्धं नरः कृत्वा दत्त्वा चैव तिलोदकम् 4.2.58.
गयायां यादृशी तृप्तिर्लभ्यते प्रपितामहैः
कृतपादोदक स्नानं पीतपादोदकोदकम्
विष्णुपादोदके तीर्थे प्राश्य पादोदकं सकृत्
सचक्र शालग्रामस्य शंखेन स्नापितस्य च
विष्णुपादोदके तीर्थे विष्णुपादोदकं पिबेत्
काश्यां पादोदके तीर्थे यैः कृता नोदकक्रियाः
कृतनित्यक्रियो विष्णुः सलक्ष्मीकः सकाश्यपिः
विधाय दार्षदीं मूर्तिं स्वहस्तेनादिकेशवः
आदिकेशवनाम्नीं तां श्रीमूर्तिं पारमेश्वरीम्
श्वेतद्वीप इति ख्यातं तत्स्थानं काशिसीमनि 4.2.58.
क्षीराब्धिसंज्ञं तत्रान्यत्तीर्थं केशवतोग्रतः
तत्र श्राद्धं नरः कृत्वा गां दत्त्वा च पयस्विनीम्
एकोत्तरशतं वंश्यान्नवेत्पायस कर्दमम्
बह्वीश्च नैचिकीर्दत्त्वा श्रद्धयात्र सदक्षिणाः
क्षीरोदाद्दक्षिणे तत्र शंखतीर्थमनुत्तमम्
तद्याम्यां चक्रतीर्थं च पितॄणामपि दुर्लभम्
तत्संन्निधौ गदातीर्थं विष्वगाधिनिबर्हणम्