विश्वरूपाय शुद्धाय नमस्तुभ्यं महात्मने
परितुष्टोऽस्मि ते भद्रं वरं वरय सुव्रत
इत्युक्त्वा पर्वतं भित्त्वा तत्पुरो लिंगमुत्थितम्
मया पूर्वं प्रतिज्ञातं नगस्येह महात्मने
त्वद्वाक्याद्ब्राह्मणश्रेष्ठ सर्वं सत्यं भविष्यति
स्तोत्रेणानेन यो मर्त्यो मां स्तविष्यति भक्तितः
मत्प्रियार्थं तु शक्रेण प्रेषिता मुनिसत्तम
देवस्योत्तरदिग्भागे कुंडं तिष्ठति नित्यशः स याति परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्
अचलं भेदयित्वा तु यस्मान्मे लिंगमुद्गतम् 7.3.4.
अस्य लिंगस्य माहात्म्यान्न कदाचिच्चलिष्यति
एतावदुक्त्वा वचनं विरराम महेश्वरः
शक्रादयस्ततो देवास्तीर्थान्यायतनानि च
ततस्तुष्टः सुरश्रेष्ठस्तत्र वासमथाकरोत्
कौतुकं सूत नो जातं कथयस्व यथा शुभम्
ययातेश्च गृहे यातस्तं नत्वा चाब्रवीन्नृपः
ययातिरुवाच स्वागतं ते मुनिश्रेष्ठ सफलं मेऽद्यजीवितम्
अर्बुदाख्यो नगो नाम विख्यातो यो धरातले
सर्वं विस्तरतो ब्रूहि तीर्थयात्रापरायण
अशक्तो विस्तराद्वक्तुमपि वर्षशतैरपि
संक्षेपादेव वक्ष्यामि तीर्थमुख्यानि ते तथा
नारीणां च विशेषेण पुत्रसौभाग्यदायकम्
गौतमी ब्राह्मणी नाम्ना सती साध्वी पतिव्रता
अर्बुदं सा च संप्राप्ता नागतीर्थं विवेश ह 7.3.5.
नायका पुत्रसंयुक्ता तत्तीर्थं समुपागता
सर्वोपकरणैर्दर्भैः सुमनोभिः पृथग्विधैः
धन्योऽयं तनयो ह्यस्याः शुश्रूषां कुरुते सदा
अहं भर्त्रा वियुक्ता च पुत्रहीना सुदुःखिता
विनाऽपि भर्तृसंयोगात्सद्यो गर्भवती ह्यभूत्
चकार मरणे बुद्धिं ज्वालयामास पावकम्
दोषो नास्ति तवात्रार्थे तीर्थस्यास्य प्रभावतः