पुण्येन यशसा बुद्ध्या संपन्नोस्ति भवान्यथा
सुधिया त्वां गुरुं मन्ये प्रसादेन सुधाकरम्
प्रभंजनो बलेनासि श्रीदोसि श्रीसमर्पणैः
दुष्टपाशयिता पाशी यमो नियमनेऽसताम् 4.2.56.
मर्यादया भवानब्धिर्महत्त्वे हिमवानसि
संतापहर्तांबुदवत्पवित्रो गांगनामवत्
रुद्रः संहाररूपेण पालनेन चतुर्भुजः
त्वत्पाणिपद्मे कमला त्वत्क्रोधेस्ति हलाहलः
तत्किं यत्त्वयि भूजानौ सर्वदेवमयो ह्यसि
आरभ्याद्य दिनाद्भूप ब्राह्मणोऽष्टादशेहनि
तस्य वाक्यं त्वया राजन्कर्तव्यमविचारितम्
इत्युक्त्वा पृच्छ्य राजानं लब्धानुज्ञो द्विजोत्तमः
इत्थं विघ्नजिता सर्वा पुरी स्वात्मवशीकृता
कृतकृत्यमिवात्मानं ततो मत्वा स विघ्नजित् 4.2.56.
यदा स न दिवोदासः प्रागासीत्कुंभसंभव
दिवोदासे नरपतौ विष्णुनोच्चाटिते सति
स्वयमागत्य देवेन मंदरात्सुंदरां पुरीम्
कथं च बहुधात्मानं स चकार विनायकः
केनकेन स वै नाम्ना काशिपुर्यां व्यवस्थितः
इत्युदीरितमाकर्ण्य कुंभयोनेः षडाननः
महाशाखविशाखाभ्यां नंदिभृंगिपुरोगमः
नैगमेयेन सहितो रुद्रैः सर्वत्र संवृतः
समस्तायतनाधीशैर्दिक्पालैरभिनंदितः
कृतपूजोप्सरोभिश्च नृत्यहस्तकपल्लवैः
ऋषीणां ब्रह्मनिर्घोषैर्बधिरीकृतदिङ्मुखः
त्रिविष्टप वधूमुष्टिभ्रष्टैर्लाजैरितस्ततः
दत्तमाल्योपहारश्च बहुविद्याधरी गणैः
कृतप्रवेश शकुनो मृगैः शकुनिभिः पुरः
विष्णुना च महालक्ष्म्या ब्रह्मणा विश्वकर्मणा
नागांगनाभिः परितः कृतनीराजनाविधिः 4.2.57.