पिशाचमोचनं तीर्थमद्यारभ्य समाख्यया
अस्मिंस्तीर्थे महापुण्ये ये स्नास्यंतीह मानवाः
दैवात्पैशाच्यमापन्नास्तेषां पितृपितामहाः
अद्यशुक्लचतुर्दश्यां मार्गेमासि तपोनिधे
इमां सांवत्सरीं यात्रां ये करिष्यंति मानवाः
पिशाचमोचने स्नात्वा कपर्दीशं समर्च्य च
मार्गशुक्लचतुर्दश्यां कपर्दीश्वर संनिधौ 4.2.54.
इत्युक्त्वा दिव्यपुरुषो भूयोभूयो नमस्य तम्
तपोधनोपि तं दृष्ट्वा महाश्चर्यं घटोद्भव
पिशाचमोचनं तीर्थं तदारभ्य महामुने
श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं नरो नियतमानसः
बालग्रहाभिभूतानां बालानां शांतिकारकम्
इदमाख्यानमाकर्ण्य गच्छन्देशांतरं नरः
अन्येपि ये गणास्तत्र काश्यां लिंगानि चक्रिरे
गणेन पिंगलाख्येन पिंगलाख्येशसंज्ञितम्
तस्य दर्शनमात्रेण पापानां जायते क्षयः
वीरभद्रेश्वरं लिंगं ध्यायेदद्यापि निश्चलः
अविमुक्तेश्वरात्पश्चाद्वीरभद्रेश्वरं नरः
वीरभद्रः स्वयं साक्षाद्वीरमूर्तिधरो मुने
भद्रया भद्रकाल्या च भार्यया शुभया युतम्
किरातेन किरातेशं लिंगं काश्यां प्रतिष्ठितम्
चतुर्मुखो गणः श्रीमान्वृद्धकालेश सन्निधौ
भक्ताश्चतुर्मुखेशस्य चतुराननवद्दिवि 4.2.55.१
निकुंभेश्वरमालोक्य निकुंभगणपूजितम् कुबेरेश समीपेतु शिवलोके महीयते
पंचाक्षेशं महालिंगं महादेवस्य दक्षिणे
भारभूतेश्वरं लिंगं भारभूतगणार्चितम्
भारभूतेश्वरं लिंगं यैः काश्यां न विलोकितम्
गणेन त्र्यक्षसंज्ञेन लिंगं त्र्यक्षेश्वरं परम्
तस्य लिंगस्य ये भक्तास्ते तु देहावसानतः
क्षेमको नाम गणपः काश्यां मूर्तिधरः स्वयम्